รอดชีวิตเข้าใกล้ศูนย์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ถ้าอย่างนั้น, อาศัยกองกำลังที่มีอยู่ล่ะ
คมมีดราตรี?
ล้วนเป็นผู้ปลุกพลัง, แต่จำนวนคนน้อยเกินไป
ให้พวกเขาปฏิบัติภารกิจสังหารหรือแทรกซึมได้, แต่การเดินทางไกลด้วยอาวุธสองร้อยกิโลเมตร, ไม่ต่างอะไรกับให้พวกเขาไปตาย
สี่กองกำลังหลัก?
หลินโม่ปฏิเสธความคิดนี้โดยตรง
ผาหิน, รังผึ้ง, ประภาคาร, ฟางโจว, พวกเขาไม่ได้แม้แต่จะเรียกว่าขุนศึก, ทำได้แค่เรียกว่าฐานที่มั่นผู้รอดชีวิตที่มีขนาดหน่อย
องค์ประกอบของบุคลากรซับซ้อน, อุปกรณ์ไม่เท่ากัน
ให้พวกเขาป้องกันดินแดนของตัวเองยังพอได้, แต่เมื่อดึงออกไปเดินทางไกล, ก็เหมือนซาลาเปาไส้เนื้อไปตีหมามีไปไม่มีกลับแน่นอน
นิ้วของหลินโม่เคาะเบาๆ บนโต๊ะ
เขาต้องการคน
ไม่ใช่หลายสิบ, ไม่ใช่หลายร้อย, แต่เป็นหลายพันกระทั่งหลายหมื่น
สิ่งที่เขาต้องการ, ไม่ใช่กลุ่มนักเก็บขยะที่ไร้ระเบียบ
แต่เป็นกองทัพที่แท้จริง, ที่มีคำสั่งเด็ดขาด, อุปกรณ์ครบครัน, และมีความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่ง
อยากจะสนับสนุนกองทัพแบบนี้, ไม่เพียงแต่ต้องการเสบียงมหาศาล, ยังต้องมีฐานหลังที่มั่นคงด้วย
โครงสร้างพื้นฐาน!
ทำฟาร์ม!
ใช้ร้านขายของชำเป็นศูนย์กลางทำการก่อสร้างขนาดใหญ่, สร้างฐานที่มั่นที่มีการป้องกันที่สมบูรณ์, แล้วก็ค่อยๆ ขยายออกไปข้างนอก, สุดท้ายกลายเป็นฐานที่มั่นขนาดใหญ่, จัดตั้งกองทัพของตัวเอง, แล้วก็เอาของที่มีค่าทั้งหมดในโลกยุคหายนะนี้, ขุดออกมาจากซากปรักหั
