่ต้นจนจบก็เอาแต่พิงแผงควบคุมคนนั้น ขยับแล้ว
หลินโม่ค่อยๆ เดินเข้ามา เดินผ่านข้างกายโจวเจิ้น มาที่หน้าอุปกรณ์นั้น เขาไม่ได้มองโจวเจิ้น และไม่ได้มองใคร
เขาเพียงแค่ยื่นมือไป ที่บริเวณเซ็นเซอร์บนเปลือกนอกของอุปกรณ์ แตะเบาๆ
หึ่ง—
อุปกรณ์หยุดทำงาน
สารละลายที่สมบูรณ์แบบที่ลอยอยู่นั้น ถูกส่งเข้าไปในท่อของกระบวนการต่อไปอย่างแม่นยำ
จากนั้น หลินโม่ก็หันกลับมา มองโจวเจิ้นที่กำลังหมดอาลัยตายอยากอย่างสงบ
เขาหยิบไมโครโฟนขึ้นมา พูดประโยคที่ทำให้โจวเจิ้นไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
“ท่านประธานโจว ดูชัดรึยัง?”
“ต้องการให้ทำใหม่อีกครั้งไหม?”
เสียงของหลินโม่ ราบเรียบเหมือนกำลังถามว่า “ต้องการเติมน้ำไหม”
แต่คำพูดนี้ ในหูของโจวเจิ้น กลับแสบแก้วหูยิ่งกว่าการเยาะเย้ยที่เฉียบคมใดๆ ทรมานใจยิ่งกว่า
ทำใหม่อีกครั้ง?
เอาหน้าตัวเองไปให้คนอื่นตบอีกครั้ง?
ร่างกายของโจวเจิ้น โงนเงน
เขารู้สึกว่าในลำคอมีรสคาวหวานขึ้นมา ภาพเบื้องหน้ามืดลงเป็นพักๆ แทบจะหมดสติ ณ ที่เกิดเหตุ
ช่างภาพหลัก พี่จาง กล้องในมือไม่รู้ว่าตกลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เลนส์เล็งไปที่พื้น
ใต้เวที ทีมผู้บริหารของเทียนเหิง เอเนอร์จี้ วุ่นวายกันเป็นหม้อโจ๊ก
“เร็ว! เร็วติดต่อบริษัท! ให้เทรดเดอร์ ไม่เกี่ยงราคา! ขายหุ้นของบริษัทในเครือทั้งหมดของเรา! เร็ว!”
“จบแล้ว… จบสิ้นทุกอย่างแล้ว… โครงการที่เมืองใต้ เราเพิ่งจะลงทุนไปห้าพันล้าน ใช้เทคโนโลยีแบตเตอรี่ของเราค้ำประกันเ
