ายหน้า ยื่นบัตรเชิญสีดำปั๊มทองที่ทำอย่างประณีตส่งให้ด้วยสองมือ
“ไม่… พวกเขาเชิญท่าน เข้าร่วมงานแถลงข่าวผลิตภัณฑ์ในวันพรุ่งนี้ครับ”
โจวเจิ้นรับบัตรเชิญมา เปิดออก
ข้างในไม่มีคำพูดเกรงใจเยิ่นเย้อ มีเพียงตัวอักษรพิมพ์ไม่กี่บรรทัด และหมายเลขที่นั่งที่เขียนด้วยลายมือและขีดเส้นใต้เน้นไว้เป็นพิเศษ: โซน A แถวที่ 1 ที่นั่ง 1
ท้ายบัตรเชิญ ยังมีประโยคที่เขียนด้วยลายมือแนบมาด้วย
“ที่นั่งแถวหน้าตรงกลาง ผมเก็บไว้ให้คุณแล้ว”
ลงท้าย มีเพียงนามสกุลเดียว: หลิน
รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวเจิ้น ค่อยๆ แข็งค้าง
เขามองประโยคนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึกอัปยศที่ยากจะบรรยาย ผสมปนเปกับความโกรธที่ถูกยั่วยุ ก็ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
นี่ไม่ใช่การขอสงบศึก นี่คือการประกาศสงคราม!
เป็นการประกาศสงครามที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน หยิ่งยโสจนถึงขีดสุด!
“ดี ดีมาก!” โจวเจิ้นตบบัตรเชิญลงบนโต๊ะอย่างแรง โกรธจนหัวเราะออกมา “เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ตัวตลกที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!”
“ไป ตอบกลับพวกเขาไป” โจวเจิ้นลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองลงไปยังเส้นขอบฟ้าของเมืองเบื้องล่าง “บอกพวกเขาว่า คำเชิญนี้ ผมรับแล้ว!”
“ผมไม่เพียงแต่จะไป ผมยังจะพาสื่อไปด้วย!”
“ผมอยากจะเห็นด้วยตาตัวเอง ว่าพวกเขาจะแสดงละครตลกเรื่องนี้ต่อหน้าผมต่อไปยังไง!”
สีหน้าของผู้ช่วยซีดเผือด เขารู้สึกว่าเรื่องราวกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ควบคุมไม่ได้
แต่เขาก็
