แถลงข่าวในวันพรุ่งนี้ เราจะไม่แนะนำผลิตภัณฑ์ใดๆ ทั้งสิ้น!”
ซุนเหล่ยฟังจนมึนงง “งั้น… งั้นเราจะทำอะไรครับ?”
“ถ่ายทอดสด!” เจียงอี้พูดทีละคำ
“ตั้งกล้อง, ให้เต็มโรงผลิตนี้! ถ่ายทอดสดสายการผลิตนี้ให้ทั่วโลกดู!”
“เราจะผลิต ‘หย่วนซิง 1’ ก้อนใหม่เอี่ยม, ต่อหน้าสื่อทุกคน, ตั้งแต่การป้อนวัตถุดิบ!”
“ผลิตออกมา, ทดสอบโหมดนรกทันที!”
“ทดสอบเสร็จ, คุณ” เธอชี้ไปที่ซุนเหล่ย “ต่อหน้าทุกคน, ถอดมันออกมา!”
ตูม!
สมองของซุนเหล่ยดังอื้ออึง, ว่างเปล่าไปหมด
ถอด… ถอดเหรอ?
ถอดผลงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบชิ้นนี้, ต่อหน้าคนทั้งโลก, ให้กลายเป็นกองชิ้นส่วน?
“โจวเจิ้นไม่ใช่เหรอที่บอกว่าเราเป็นบริษัทกลวง, เป็นการหลอกลวง?”
“งั้นฉันก็จะถอดผลิตภัณฑ์ให้เขาดูแบบจะๆ!”
“ฉันจะให้ทุกคนเห็นกับตา, ว่าเซ็นเซอร์ทุกตัว, จุดเชื่อมทุกจุด, ไดอะแฟรมทุกชั้น, มันประกอบขึ้นมายังไง!”
“ฉันจะให้ช่างเทคนิคของเทียนเหิง เอเนอร์จี้, คุกเข่าอยู่หน้าจอ, ลอกการบ้านของเราทีละบรรทัด!”
“นี่ไม่เรียกว่างานแถลงข่าว”
เสียงของเจียงอี้, ดังก้องอยู่ในโรงผลิตที่ว่างเปล่า, แฝงไปด้วยความบ้าคลั่งที่น่าขนลุก
“นี่เรียกว่าการประหารชีวิตในที่สาธารณะ”
เธอมองไปที่หลินโม่, รอการตัดสินใจสุดท้าย
ในที่สุดหลินโม่ก็ลุกขึ้นจากกล่องเครื่องมือ
เขาไม่ได้ประเมินว่าแผนนี้ดีหรือไม่ดี, เพียงแค่ถามคำถามหนึ่ง
“สื่อกับแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดจัดการได้ไหม?”
“จัดการได้!” เจียงอี้ตอบอย่างไม่ลังเล
