เธอ คือความหวังของคนกลุ่มนี้ คือน้ำหนักของยุคใหม่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
เธอชูแบตเตอรี่ก้อนนี้ขึ้นสูง หันหน้าไปหาพนักงานที่กำลังโห่ร้องยินดีทุกคน
“พวกเราทำได้แล้ว!”
เสียงโห่ร้องยินดี ถึงจุดสูงสุด
หลินโม่พิงประตูรถที่อยู่ห่างออกไป มองดูภาพที่เกือบจะบ้าคลั่งเบื้องหน้า ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มจางๆ
นานมาก ความร้อนแรงของความคลั่งไคล้ค่อยๆ จางลง หลังจากความตื่นเต้นอย่างสุดขีด คือความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์
แต่ใบหน้าของทุกคน ก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มและความภาคภูมิใจจากใจจริง
เจียงอี้กลับคืนสู่ตัวตน “สตรีเหล็ก” ของเธอ เธอเดินผ่านฝูงชน ตรงมาที่หน้าหลินโม่ ยื่นแบตเตอรี่ที่สมบูรณ์แบบก้อนนั้นส่งไปให้
“ท่านประธานหลิน ผลิตภัณฑ์ชิ้นแรก สำเร็จในครั้งเดียว”
ในน้ำเสียงของเธอเจือไปด้วยความเคารพที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่เคยสังเกต
เธอไม่ได้รอคำชมจากหลินโม่ แต่เหลือบมองนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์บนผนัง
หกโมงสามสิบเจ็ดนาที
“เหลือเวลาอีกไม่ถึงยี่สิบเจ็ดชั่วโมงก่อนจะถึงงานแถลงข่าว”
แววตาของเจียงอี้กลับมาเฉียบคมและเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อีกครั้ง
“ฉันจะกำหนดขั้นตอนการแถลงข่าวและร่างสุนทรพจน์ฉบับสมบูรณ์ ที่จะทำให้โจวเจิ้นของเทียนเหิง เอเนอร์จี้ เสียใจที่ไม่คุกเข่าอ้อนวอนขอร่วมมือกับคุณตอนที่ดูไลฟ์สด”
