่ พลิกโฉมอุตสาหกรรมแบตเตอรี่ทั้งหมด!”
คำพูดของหลินโม่ ทำให้ทุกคนมองหน้ากันไปมา
พลิกโฉมอุตสาหกรรมทั้งหมด?
เอาอะไรมาพูด?
ก็แค่ขับรถตู้เก่าๆ มา แถมมาถึงก็เตะผู้ก่อตั้งบริษัทออกจากตำแหน่งเนี่ยนะ?
ในหมู่พนักงาน ความสงสัย, การเยาะเย้ย และความไม่สบายใจเริ่มก่อตัวขึ้น
“เจ้านี่มันบ้าไปแล้วแน่ๆ!”
“เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร? สตีฟ จ็อบส์กลับชาติมาเกิดรึไง?”
“จบแล้ว หย่วนซิงคราวนี้จบเห่ของจริง พรุ่งนี้ไปยื่นใบสมัครงานใหม่ดีกว่า”
“ฉันว่านี่มันก็แค่พวกลูกคนรวยรุ่นสองที่อยากจะเริ่มต้นธุรกิจ เขาจะไปเข้าใจอะไรกับอุตสาหกรรมที่จับต้องได้แบบนี้”
จ้าวคุนต๋าก็เหมือนได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก หัวเราะจนไขมันทั่วร่างสั่นสะท้าน
“ฮ่าๆๆๆ! พลิกโฉมอุตสาหกรรม? แค่แกเนี่ยนะ?”
“จะบอกอะไรให้นะ ไม่มีคอนเน็กชันของฉัน ไม่มีช่องทางของฉัน แกขายแบตเตอรี่ไม่ได้แม้แต่ก้อนเดียว!”
“แกรอวันล้มละลายได้เลย! ฉันจะรอดูวันที่แกคุกเข่าอ้อนวอนฉัน!”
หลินโม่ทำเป็นหูทวนลมกับเสียงคำรามของจ้าวคุนต๋า
คุยกับคนแบบนี้อีกแม้แต่คำเดียวก็คือการเสียเวลาชีวิต
เขาก้มหน้า เปิดแฟ้มเอกสารไปอีกหน้า
“หวังเหว่ย”
ชื่ออีกชื่อหนึ่งถูกเอ่ยออกมา
ในกลุ่มคนนั้น ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินที่เมื่อครู่ถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว ร่างกายก็แข็งทื่อขึ้นมาทันที
“ท่าน… ท่านประธานหลิน…” หวังเหว่ยปั้นยิ้มที่ดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้ รีบก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เสียงสั่นเทา “คุณจ้าวเขา… เขา
