ไอสีดำก่อตัวเป็นรูปร่างมนุษย์อีกครั้ง ยังคงเป็นทรงผมสีแดงสลับน้ำเงิน สูทสีดำ และรองเท้าหนังหัวโตที่ไม่เข้าชุดกันอย่างแรง พร้อมกับใบหน้าตัวตลก
ครั้งนี้เขาไม่ได้หัวเราะเสียงประหลาด แต่กลับมองเย่หนานที่นอนอยู่บนเก้าอี้โยกข้างนอกอย่างระแวดระวัง
เมื่อเห็นทางสะดวก เขาจึงย่องออกไปจากอีกด้านหนึ่งอย่างเงียบเชียบ
เราจะเรียกเขาชั่วคราวว่าเจ้าตัวตลกก็แล้วกัน
เมื่อออกมาข้างนอก เจ้าตัวตลกเงยหน้ามองดวงอาทิตย์อันร้อนแรงบนท้องฟ้าด้วยความตื่นเต้น
เขาฉีกยิ้มกว้าง เตรียมจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
แต่เหมือนนึกขึ้นได้ รีบเอามืออุดปากตัวเองทันที
เจ้าลูกแก้ว ไปเดินเล่นกับพี่สุดหล่อหน่อยสิ เจ้าตัวตลกไม่ได้ขยับปากพูด
แต่เสียงของเขากลับส่งออกไป
ได้ยินเสียงเรียก จอมมารเพลิงทมิฬในกระเป๋าเสื้อของหลิงหลงถึงกับสั่นสะท้าน
ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ข้าไม่ไปได้ไหม จอมมารเพลิงทมิฬก็มีลูกไม้เหมือนกัน รีบส่งกระแสจิตตอบกลับไป
หืม เจ้าตัวตลกเอียงคอมองไปทางทิศที่จอมมารเพลิงทมิฬอยู่
เพียงแค่เสียงอุทานคำเดียว เกือบทำให้จอมมารเพลิงทมิฬวิญญาณหลุดออกจากร่าง
ไปครับ ไปครับ เสียงสั่นเครือของจอมมารเพลิงทมิฬรีบตอบรับ
ความรู้สึกที่เจ้าตัวตลกมอบให้ แม้จะไม่มีแรง
