ไม่ยอมลดละ
น่าขำ เจ้าคิดว่า… ตระกูลฉู่ของข้ายังเป็นเหมือนเมื่อก่อนงั้นรึ ฆ่าคนตระกูลข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แถมยังให้ที่พักพิงศัตรูของตระกูลข้า เจ้าคิดว่าข้าไม่มีน้ำโหรึไง ฉูเทียนกัดฟันกรอด
ทำกรรมชั่วไว้มาก ย่อมแพ้ภัยตัวเอง เจ้าฆ่าล้างตระกูลผู้อื่น ยังคิดจะตามล่าสังหารให้สิ้นซาก พฤติกรรมโจรชั่วเช่นนี้ ใครๆ ก็สมควรลงทัณฑ์ อวี้เซียวจื่อของขึ้นเหมือนกัน
ช่างเถอะ ข้าไม่ได้มาเพื่อเปลืองน้ำลายกับเจ้า ยังไงซะวันนี้สำนักอวี้หัวก็ต้องพินาศ ฉูเทียนแค่นเสียงหัวเราะ
ถูกต้อง พวกเจ้ายังให้ท้ายคนทรยศของตระกูลข้า ช่างน่ารังเกียจนัก จูคังรีบกระโดดออกมาผสมโรง ทำหน้าตาขึงขังรักความยุติธรรม
เดิมทีตระกูลจูแค่มาทวงคน แต่พอมารู้ว่าตระกูลฉู่จะมาถล่มสำนัก
ก็เลยเกาะขาตระกูลฉู่ หวังสร้างผลงานใหญ่ไปด้วยเลย
ไม่งั้นลำพังตระกูลจู คงไม่มีปัญญามาถล่มสำนักอวี้หัวแน่
ส่วนกู้เฉิน ยังคงยืนเงียบไม่พูดไม่จา แต่กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน
ฉูเทียนเห็นกู้เฉินตั้งนานแล้ว แต่ทำเป็นมองข้าม
ในสายตาเขา วันนี้คนสำนักอวี้หัวต้องตายกันหมด ไม่เหลือรอดแม้แต่คนเดียว
ตระกูลจูใช่ไหม ข้ารู้ว่าพวกเจ้ามาทำไม แต่… สำนักอวี้หัวไม่ใช่ที่ที่พวกหมูหมากาไก่จะมา
