บทที่ 37 – ข่าวดีเข้ามาไม่หยุด
เสียงคำรามอย่างหยาบคายแต่ก็ปลุกใจอย่างยิ่งของซาโซริ ทำให้กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศ ราวกับเจือไปด้วยกลิ่นเนื้อย่างหอมๆ
ลมหายใจของทุกคนหนักขึ้นเล็กน้อย
ซอมบี้สองสามตัวสุดท้ายเดินโซซัดโซเซออกมาจากช่องโหว่ ยังไม่ทันได้เห็นโลกใบนี้ ก็ถูกอำนาจการยิงที่หนาแน่นฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ
ฝูงซอมบี้ที่ดำเนินมาเกือบหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง
“ทุกหน่วย เคลื่อนพล!”
เสียงที่เยือกเย็นของไป๋ลู่ดังผ่านวิทยุสื่อสารไปทั่วทั้งฐานที่มั่น
“รักษารูปขบวนระวังภัย เข้าไปในอุทยาน ควบคุมจัตุรัสกลาง!”
เสียงเครื่องยนต์ที่คำรามดังขึ้นอีกครั้ง กระแสเหล็กไหลบดขยี้ซากปรักหักพังและศพที่เกลื่อนพื้น บุกเข้าไปในอุทยานวิทยาศาสตร์ที่เงียบสงัดมานานแห่งนี้อย่างเป็นทางการ
สภาพภายในอุทยาน ใหญ่กว่าที่เห็นจากข้างนอกมาก
ถนนลาดยางมะตอยกว้างขวางทอดไปทุกทิศทาง อาคารผนังกระจกที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเทคโนโลยี สะท้อนแสงที่เย็นเยียบในแสงอรุณ
ที่นี่เหมือนเมืองที่ถูกกาลเวลาลืมเลือน เงียบสงัดจนน่าขนลุก
ในรถบัญชาการของสี่ขั้วอำนาจ ศาสตราจารย์จี้ได้เชื่อมต่อกับเครือข่ายภายในของอุทยานได้สำเร็จ แผนที่สามมิติถูกฉายขึ้นกลางอากาศ
“พวกเราต้องแยกกันปฏิบัติการ ถึงจะมีประสิทธิภาพสูงสุด” นิ้วของไป๋ลู่ลากผ่านแผนที่อย่างรวดเร็ว แบ่งออกเป็นสี่พื้นที่สีที่แตกต่างกัน
“ผาหิน เขตตะวันออก อาคารที่นี่ส่วนใหญ่เ