ไว้ สี่กลุ่มอิทธิพลใหญ่ยังต้องฟังคำสั่งเขา
เขาจะต้องการคนสิบกว่าคนอย่างพวกเขาไปทำไม?
สีหน้าของเย่อิงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง
“สิ่งที่พวกเขาทำได้ พวกเราก็ทำได้ หรืออาจจะทำได้ดีกว่า”
เสียงของเธอแฝงไปด้วยความดื้อรั้นที่ไม่ยอมแพ้
“เหรอ?”
ในที่สุดหลินโม่ก็สนใจขึ้นมา เขานิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ เกิดเสียงดัง “ต็อกๆ” เป็นจังหวะ
สายตาของเขาหันไปที่จอภาพขนาดใหญ่ตรงหน้า
บนหน้าจอ การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป
“งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันดู”
เสียงของหลินโม่ดังออกไปอย่างชัดเจน
“เห็นช่องโหว่นั่นไหม?”
เขาชี้ไปที่ช่องโหว่ของประตูที่ซอมบี้พ่นออกมาไม่หยุดบนหน้าจอ
“ตอนนี้ ซอมบี้ที่พุ่งออกมาจากที่นั่น เป็นของพวกคุณแล้ว”
“กวาดล้างให้หมด พวกคุณก็จะมีสิทธิ์นั่งบนโต๊ะไพ่ของฉัน”
หลินโม่หยุดไปชั่วครู่ พูดเสริมประโยคหนึ่ง เสียงแฝงไปด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจโต้แย้งได้
“เป็นค่ามัดจำล่วงหน้า พวกคุณไปรับเนื้อกระป๋องคนละกระป๋องที่ไป๋ลู่ก่อนได้”
“แล้วก็ ให้ฉันดูว่าพวกคุณมีค่ามากกว่านี้ไหม”
