งเกือบร้อยนายรวมตัวกัน พลังงานที่แผ่ออกมาอย่างมองไม่เห็นนั้น ถึงกับทำให้อากาศบิดเบี้ยวเล็กน้อย
สี่คนเดินมาถึงเส้นแบ่งเขตที่มองไม่เห็นนั่นอย่างรวดเร็ว หยุดฝีเท้าพร้อมกัน โค้งคำนับให้ร่างที่พร่ามัวในร้านขายของชำอย่างนอบน้อม
“คุณเจ้าของร้าน เราเตรียมพร้อมแล้ว” เสียงของซาโซริยังคงสั้นกระชับและทรงพลังเหมือนเดิม
“เจ้าหน้าที่เทคนิคและอุปกรณ์ทั้งหมดพร้อมแล้ว” ไป๋ลู่เสริม
“หน่วยสอดแนมของรังผึ้งออกเดินทางล่วงหน้าแล้ว กวาดล้างอุปสรรคตามทาง” เสียงของหวงเฟิงเย็นชา
“วิศวกรหวังฉงหมิงยืนยันตำแหน่งที่แน่นอนของเซิร์ฟเวอร์แล้ว พร้อมออกเดินทางได้ทุกเมื่อ” ศาสตราจารย์จี้ดันแว่น
หลินโม่มาถึงประตู กวาดตามองกองทัพพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดในซากปรักหักพังตรงหน้านี้
“พวกคุณ กินข้าวเช้ากันรึยัง”
คำทักทายที่คาดไม่ถึงนี้ ทำให้ซาโซริและคนอื่นๆ ชะงักไป
ไม่รอให้พวกเขาตอบ หลินโม่โบกมือ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป, ข้าวกล่องอุ่นร้อน, กระป๋องจำนวนมหาศาลกองอยู่ที่หน้าร้านขายของชำ ก่อตัวเป็นภูเขาที่ยิ่งใหญ่ตระการตา
นั่นไม่ใช่อาหารเก่าที่ขึ้นรา ไม่ใช่เนื้อสัตว์กลายพันธุ์ที่ส่งกลิ่นแปลกๆ
นั่นคือกล่องบะหมี่ที่พิมพ์ลายสีสดใส คือข้าวกล่องที่มาพร้อมซองอุ่นร้อน คือเนื้อกระป๋องที่หนักอึ้ง
ในวันสิ้นโลก ทุกอย่างคือของมีค่า
ซาโซริ, ไป๋ลู่, หวงเฟิง, ศาสตราจารย์จี้ทั้งสี่คน ลูกกระเดือกเลื่อนขึ้นลงอย่างควบคุมไม่ได้
พวกเขาไม่ใช่ไม่เคยเห็นเส
