คุณหลินคนนี้ อย่าถามแม้แต่คำเดียว”
“เขาให้คุณทำอะไร คุณก็ทำอย่างนั้น”
ฝีเท้าของเธอหยุดลง หันหน้ามาด้านข้าง สายตาเย็นชา
“เกิดปัญหาขึ้น ใครก็ช่วยคุณไม่ได้”
“เข้าใจไหม?”
หัวใจของพี่เปียวสั่นสะท้าน ความเย็นเยียบจากฝ่าเท้าพุ่งตรงขึ้นสู่กระหม่อม คำพูดครึ่งหลังถูกเขากลืนกลับลงไปอย่างแรง พยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าวซ้ำๆ
“เข้าใจแล้วครับ พี่ซู! ผมเข้าใจแล้วครับ!”
