มดาคนหนึ่ง แลกเนื้อกระป๋องสิบลัง”
“หัวหน้าหน่วยย่อยหนึ่งคน หนึ่งร้อยลัง”
เสียงของหลินโม่เรียบนิ่งเหมือนกำลังพูดเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สำคัญ
เขาหยุดไปชั่วครู่ สายตากวาดมองสีหน้าที่เริ่มเปลี่ยนแปลงของทั้งสี่คน แล้วจึงค่อยๆ ยื่นนิ้วออกไปหนึ่งนิ้ว
“ส่วนหัวหน้าใหญ่คนนั้น เหลยเป้า…”
“ผมใช้กระป๋องหนึ่งพันลัง ซื้อชีวิตมัน”
“ไม่ว่าจะเป็นพวกคุณ หรือนักเดินทางคนเดียวคนไหนบนซากปรักหักพังนี้ก็ตาม”
“ใครเอาหัวมาให้ผมที่นี่ กระป๋องก็เป็นของคนนั้น”
“บอกทุกคน”
“ผมพูดเอง”
หนึ่งพันลัง!
ตัวเลขนี้ ทุบเข้าใส่ส่วนลึกในจิตวิญญาณของทุกคนอย่างแรง
ลมหายใจของไป๋ลู่หยุดนิ่ง
ดวงตาที่เหมือนเหยี่ยวของซาโซริ หดเล็กลงเป็นปลายเข็มที่อันตรายในทันที
ปากของศาสตราจารย์จี้อ้าค้างอย่างไม่รู้ตัว ในลำคอมีเสียงแหบแห้งที่ไม่มีความหมายออกมา
หลังมือที่กำด้ามมีดแน่นของหวงเฟิง เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาราวกับมังกรที่ดุร้าย
ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจแล้ว
“ความเสี่ยง” ที่ไป๋ลู่พูดถึง ต่อหน้าชายคนนี้ ไม่ใช่ความเสี่ยงเลย
แต่เป็นอีกหนึ่งการซื้อขายที่สามารถประเมินค่าได้อย่างแม่นยำ
เป็นการซื้อขายที่มากพอจะทำให้ทั้งซากปรักหักพัง ผู้รอดชีวิตทั้งหมด คลั่งไคล้ได้อย่างสิ้นเชิง!
ในตอนนี้ ขวานศึกไม่ใช่ภัยคุกคามอีกต่อไป
มันกลายเป็นเนื้อชิ้นใหญ่ที่แขวนอยู่เหนือหัวทุกคน มีน้ำมันเยิ้ม กลิ่นหอมฟุ้ง!
ไป๋ลู่ถึงกับสามารถคาดการณ์ได้อย่างชัดเจนว่า หลังจากข่าวนี้แพร่
