บทที่ 8 – มีคนกำลังต้มบะหมี่
คลังมิติ
แยกขาดจากกาลเวลา จัดเก็บและนำออกด้วยจิต
หลินโม่ลองเก็บและนำล่าเถียวซองหนึ่งออกมาซ้ำๆ สีหน้าของเขาค่อยๆ เปลี่ยนจากความดีใจอย่างบ้าคลั่งในตอนแรก เป็นการครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง
เขาก้มลงมองกำปั้นของตัวเอง แล้วสัมผัสถึงพลังที่ไหลเวียนไม่หยุดในร่างกาย
นี่ต่างหากคือทรัพย์สมบัติที่แท้จริง
ทองคำ ทำได้แค่แก้ปัญหาวิกฤตหนี้สินในอีกสามวันของเขา
แต่พลังที่ได้จากแกนคริสตัลนี้ กลับสามารถทำให้เขาหลุดพ้นจากชะตากรรมที่ถูกใครๆ ข่มเหงในอดีตได้อย่างสิ้นเชิง
ระบบให้เขาแลกแกนคริสตัล ไม่ใช่การเตือนด้วยความหวังดีโดยบังเอิญแน่นอน
แต่เป็นการชี้ทางที่แท้จริงให้เขา
เส้นทางสู่ความเหนือธรรมชาติ สู่การเป็นผู้แข็งแกร่ง!
หลินโม่มองไปที่หน้าจอแสงสีฟ้าอ่อนนั้นอีกครั้ง
[เดินทางข้ามมิติ (กำลังคูลดาวน์, เวลาที่เหลือ: 08:55:21)]
ยังเหลืออีกไม่ถึงเก้าชั่วโมง
พอหมดเวลา เขาก็จะถูกส่งกลับไปยังโลกเดิม
การเดินทางข้ามมิติครั้งต่อไปคือเมื่อไหร่?
จะยังมาที่โลกนี้อีกไหม?
ถ้าไปโลกใหม่ที่ไม่มีซอมบี้ ไม่มีแกนคริสตัล ความสามารถที่ปลุกขึ้นมานี้จะเพิ่มระดับได้อย่างไร?
ตัวแปรที่ไม่รู้มีมากเกินไป
เขาไม่สามารถฝากความหวังทั้งหมดไว้กับเย่อิงคนเดียวได้
ผู้หญิงคนนั้นแข็งแกร่ง แต่ก็ฉลาดมาก
รอให้เธอคิดได้ทั้งหมด ราคาในการแลกเปลี่ยนครั้งต่อไป คงจะคุยกันไม่ง่ายขนาดนี้แล้ว
เขาต้องกักตุนแกนคริสตัลให้ได้มากที่สุดเท่า
