นการนี้จะเจ็บปวด แต่นางไม่ปริปากร้องสักแอะ ในใจมีเพียงความยินดี
ในขณะที่จูหลานเริ่มดูดซับฤทธิ์ยา ปรากฏการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
ท้องฟ้ามืดครึ้มลงอย่างกะทันหัน
ทั่วทั้งท้องฟ้าเต็มไปด้วยเสียงฟ้าร้องคำราม
แต่สายฟ้าเหล่านั้นไม่ใช่สายฟ้าปกติ มันคืออัสนีบาตสีเข้มดั่งมาจากยมโลก ราวกับโซ่ตรวนจากขุมนรกโลกันตร์
ไม่เพียงแค่นั้น เหนือศีรษะของจูหลาน ปรากฏภาพมายาของพญาหงส์เพลิงมรณะ ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นและบินวนเวียนอยู่เหนือหัวนาง
ปรากฏการณ์เหล่านี้ทำเอาไป๋หลิงหน้าถอดสี
ยาที่ท่านอาจารย์ให้พี่จูหลาน คือยาอะไรกันแน่ ไป๋หลิงไม่อยากจะเชื่อสายตา
ที่สำนักอวี้หัว เย่หนาน อวี้เซียน และคนอื่นๆ ต่างสังเกตเห็นปรากฏการณ์ประหลาดบนท้องฟ้า
นี่มัน อวี้เซียนทำหน้าสงสัย ด้วยพลังที่จำกัด นางดูไม่ออกว่าคืออะไร
อย่าว่าแต่อวี้เซียนเลย แม้แต่อวี้เซียวจื่อที่อยู่ในตำหนักใหญ่ก็ยังงุนงง
มีเพียงเย่หนานที่มองท้องฟ้าอย่างไม่ยี่หระ ดูท่า… ผลลัพธ์จะออกมาดีทีเดียว
ในขณะเดียวกัน ณ สถานที่อันห่างไกล ภายในตำหนักอันโอ่อ่า
หญิงชราที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ จู่ๆ ก็ลืมตาโพลง
นี่มัน… กลิ่นอายของหงส์เพลิงมรณะเก้าโลกันตร์ หญิงชราตัวสั่นเทาด้วยความตื่นเต้