สวยงาม เหล่าผู้บำเพ็ญเซียนเป็นมิตร ไม่เพียงแต่มีมารยาท ยังพูดจาไพเราะ ศิษยานุศิษย์หญิงก็งามสะดุดตา ทั้งยังประหยัดเงินค่าที่พักได้ด้วย ทั้งหมดนี้ทำให้ หลี่เนี่ยนฝานหวั่นไหวได้จริงๆ
กู้จื่อเหยาดีใจยกใหญ่ นางรีบพูด “ไม่รบกวน ไม่รบกวนเลย เราเตรียมห้องพักไว้ให้ท่านแล้ว พักที่นี่เถอะ”
“เช่นนั้น ข้าก็ไม่เกรงใจแล้วนะ รบกวนแล้ว!” หลี่เนี่ยนฝานกล่าวด้วยรอยยิ้ม ช่างเป็นสตรีที่กระตือรือร้นจริงๆ
ในไม่ช้า กู้จื่อเหยาก็ทำให้หลี่เนี่ยนฝานค้างที่นี่ได้ ที่พำนักอยู่ไม่ไกลจากห้องโถงใหญ่ เป็นเรือนที่มี หญ้าเขียวขจีล้อมรอบ ดอกไม้กลิ่นหอมดั่งทะเล น้ำไหลเอื่อย
แสงสุดท้ายของอาทิตย์ลับขอบฟ้า เสียงร้องของแมลงและนกก็ค่อยๆ เงียบหายไป ม่านกลางคืนเคลื่อนเข้าปกคลุม แสงจันทร์สีเงินส่องลงมา
บางครั้งบางคราวนกฮูกบินผ่าน ร่อนลงบนกิ่งไม้ ทำให้ใบไม้สั่นไหว กลางคืนมืดสงัด
“แอด”
มีเสียงเปิดประตูเบาๆ ต๋าจี่ในชุดสีขาวเดินออกจากห้อง เงยหน้ามองจันทร์สว่างไสวบนท้องฟ้า จากนั้นก็ค่อยๆ ลอยขึ้นไปในสายลมราวกับเทพธิดาแห่งวังจันทรา
นายท่าน สิ่งที่ท่านต้องการจะทำ ต๋าจี่ต้องรับรองว่ามันจะสมบูรณ์แบบ!
ความเร็วของนางสูงมาก ร่างพลันเลือนราง หายวับ
