กใจ แต่ยังไม่ทันจะต่อต้าน ตัวเขาคล้ายกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง ร่างกายล่องลอยออกไปหามารตนนั้น
มารตนนั้นอ้าปากกว้าง ขากรรไกรบนล่างเต็มไปด้วยเขี้ยวเรียงรายหนาแน่น แค่มองก็ชวนให้หนังศีรษะชา และแล้วผู้เฒ่าท่านนั้นก็ลอยเข้าปากมารตนนั้นไปเฉยๆ
“กร้วม!”
ปากของมารปิดลง เสียงเคี้ยวดังออกมา ฟังดูน่าขนพองสยองเกล้า
เพียงพริบตาความหนาวเหน็บปะทุขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจไปทั่วทั้งร่างกายของทุกคน ความหวาดกลัวมหาศาลเข้าครอบงำ จนเลือดในร่างกายแทบจะเป็นน้ำแข็ง!
คนผู้นั้นคือผู้เฒ่าแห่งหุบเขาเมฆาครามเชียวนะ เป็นถึงผู้บำเพ็ญเซียนขั้นตู้เจี๋ย กลับไร้กำลังจะต้านทาน ถูกมารกินไปทั้งๆ อย่างนี้น่ะหรือ?
พวกเขามองเห็นทุกอย่าง ผลกระทบไม่ต้องเดาก็รู้ หน้าผากแทบจะระเบิดออกมา ความหวาดกลัวล้นทะลักถึงขีดสุด!
