ดับสูงสุดในตำนานโบราณ ทั่วทั้งโลกบำเพ็ญเซียนไม่แน่ว่าจะหาพบแม้แต่ตัวเดียว
“ข้าโชคดีได้เห็นมังกรตัวนั้นของคุณชายหลี่ครั้งหนึ่ง เป็นมังกรสีทอง!” ฉินม่านอวิ๋นพยักหน้า ในดวงตาเผยความหวั่นกลัว อดหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ในวันนั้นไม่ได้
จักรพรรดิลั่วข่มกลั้นความกลัวไว้ในใจ กล่าวอย่างใช้ความคิด “แม่นางต๋าจี่หมายความว่า ปรมาจารย์อาจสะสมสัตว์เทพโบราณน่ะหรือ”
ต๋าจี่ตอบ “ข้าเพียงแต่คาดเดา หากมีโอกาส พวกท่านลองสังเกตดูก็ได้”
ฉินม่านอวิ๋นในใจพลันหนักแน่นขึ้นมาบ้าง ประหนึ่งค้นพบเป้าหมาย เอ่ยด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณแม่นางต๋าจี่ที่เตือน”
ต๋าจี่พยักหน้า เตรียมจะหันหลังกลับห้อง
ฉินม่านอวิ๋นกัดฟัน ถามต่อ “คือว่า…ขอถามแม่นางต๋าจี่สักหน่อยว่าพลังของท่านอยู่ระดับใดแล้ว”
“ระดับพลังหรือ”
ต๋าจี่ชะงักฝีเท้า “ลมปราณของจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง เมื่อใดที่กลายเป็นจิ้งจอกเก้าหาง ก็ย่อมมีโอกาสปลุกพรสวรรค์ขึ้นมา อยู่กับปรมาจารย์พลังวิเศษของข้ารุดหน้าไปมาก หากเอ่ยถึงระ ะดับพลังละก็…น่าจะเกินขอบเขตของโลกบำเพ็ญเซียน เพียงแต่ข้าไม่รู้ว่าจะเทียบกับเซียนอย่างไรดี”
นางเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ ก่อนจะยื่นมือเรียวดุจหยกออกไปทางคลื่นเพลิงดาราอย่า
