ในเรือนสี่ประสาน
หลี่เนี่ยนฝานและต๋าจี่กำลังเก็บของ
นี่เป็นการเดินทางไกลครั้งแรกในรอบห้าปี
“ต๋าจี่ เตรียมเสื้อผ้าไปเปลี่ยนเยอะหน่อย ใส่หนึ่งชุดเปลี่ยนหนึ่งชุด จะได้ไม่ต้องเปลี่ยนระหว่างทาง ยุ่งยากนัก” หลี่เนี่ยนฝานเอ่ย “ข้าจะไปดูหลังเรือน เตรียมผลไม้ไปสักหน่อย เจ จ้าชอบกินอะไร”
ต๋าจี่เก็บเสื้อผ้าไปพลาง ปัดเส้นผมปรกหน้าผากไปพลาง “ข้าว่าตามคุณชาย”
“เจ้าอย่าเอาแต่ฟังข้าสิ ต้องมีความคิดเป็นของตัวเองสิ” หลี่เนี่ยนฝานส่ายหน้ายิ้มขื่น “ฤดูกาลนี้สาลี่และส้มไม่เลวเลย ข้าจะเตรียมไปมากสักหน่อย”
อย่างไรเสียก็มีมิติของระบบ พกของติดตัวไปมากสักหน่อยย่อมไม่ใช่เรื่องใหญ่
หลี่เนี่ยนฝานกวักมือเรียกต้าเฮย “ต้าเฮย ไป ไปเก็บผลไม้”
“โฮ่งๆๆ!”
ต้าเฮยผุดลุกขึ้น ห้อตะบึงไปยังหลังเรือนทันที
หลี่เนี่ยนฝานหัวเราะพลางบ่นเบาๆ อย่างอดไม่ได้ “ปกติเห็นแกขี้เกียจ พอพูดถึงกินข้าวกับเก็บผลไม้ละแรงมาเชียว ฉันเลี้ยงแกไว้ทำอะไรได้เนี่ย”
เสี่ยวไป๋ก็เดินมา “นายท่าน ต้องการให้ช่วยไหมขอรับ”
“ไปช่วยต๋าจี่เถอะ นึกๆ ดูว่าจะเอาของอะไรไปบ้าง อย่าให้มีตกหล่น” หลี่เนี่ยนฝานตอบไ
