มากขึ้นเชียว”
ต๋าจี่พยักหน้า เอ่ยเสียงเบา “อื้ม ไม่ใช่ว่าใครจะได้ลิ้มลองข้าวต้มเปล่าของคุณชายง่ายๆ”
“ฮ่าๆๆ เรื่องอาหารเนี่ยนะ ข้าไม่กลัวใครอยู่แล้ว” หลี่เนี่ยนฝานหัวเราะร่า จากนั้นจึงพูดอย่างปวดใจ “แต่ว่าพวกมันส่องแสงแบบนี้ไม่ได้ ถึงแม้จะไม่เปลืองพลังงานไฟฟ้า แต่ก็เปลื องแรงกาย ตอนกลางวันไม่ต้องส่องแสง รอให้ถึงเวลาที่ต้องการค่อยบอกก็แล้วกัน”
เขาพูดไม่ทันขาดคำ แสงสว่างของหิ่งห้อยกลุ่มนั้นในโคมไฟก็ดับลงในชั่วพริบตา
หลี่เนี่ยนฝานอดทอดถอนใจไม่ได้ “สมแล้วที่เป็นโลกบำเพ็ญเซียน แม้แต่หิ่งห้อยก็ล้วนมีสติปัญญา”
……
ทางตอนเหนือของราชวงศ์เซียนเฉียนหลง
นี่เป็นดินแดนแห่งดินเหลือง ถึงขนาดที่โดยรอบมีต้นไม้ขึ้นอยู่น้อยนัก ดวงอาทิตย์บนท้องนภาส่องแสงแผดเผา ทำให้อุณหภูมิของพื้นที่แห่งนี้สูงกว่าที่ใด
ยามนั้น หญิงชราคนหนึ่งพาเด็กผู้หญิงรีบร้อนเดินทาง
หญิงชราบอกกับเด็กหญิงอย่างอดไม่ได้ “นานนาน ใกล้จะถึงแล้ว มากับข้าทำให้เจ้าลำบากแล้ว”
ระหว่างทางนางขบคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก นานนานมีภูมิหลังยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ ไยจึงส่งนางมาให้สำนักเล็กๆ ไร้ชื่อ
เสียงซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่แ