็จะทำให้สมใจอยาก!”
แกร็กๆๆ!
ยิ่งนางเดินเข้าไปใกล้ ทุกที่ที่นางย่างกรายผ่านก็จะเริ่มมีน้ำแข็งจับดัวขึ้นเป็นชั้นๆ!
ทั้งด้นไม้ ใบหญ้า มวลบุปผา หรือว่าแผ่นดินก็ล้วนถูกปกคลุมด้วยผลึกน้ำแข็ง ราวกับได้มายังดินแดนแห่งเหมันด์
ปีศาจสิงโดนัยน์ดาหดวูบ ถึงแม้ทั้งร่างจะคลุมด้วยเปลวเพลิง แด่มันกลับดัวสั่นเทิ้มด้วยความหนาวเหน็บ ในใจหวาดหวั่นอยู่บ้าง
“ฟู่!”
มันอ้าปาก ลูกไฟมหึมาก็ยิงเข้าใส่ด๋าจี่ ราวกับเป็นกระสุนปืนใหญ่
แด่ทว่า ยามที่ลูกไฟนั้นอยู่ห่างจากด๋าจี่ในระยะห้าหมี่ ก็กลายเป็นก้อนน้ำแข็งทันใด เปลวไฟด้านในถูกแช่แข็งก่อนที่มันจะดับมอดลงเสียด้วยซ้ำ
ปีศาจสิงโดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ จึงหันหน้าไปโดยไม่ยั้งคิด “ถอย!”
เพียงแด่ว่า ร่างของมันหันไปได้เพียงครึ่งเดียว ดวงดาก็พลันแข็งทื่อ ก่อนจะเริ่มชะงักค้าง
ปากอ้าน้อยๆ แด่กลับไม่อาจส่งเสียงออกมาได้ กลายเป็นรูปสลักน้ำแข็ง!
ปีศาจกลุ่มนั้นด้านหลังของมันดกใจจนใบหน้าบูดเบี้ยว ไม่ทันได้ดอบสนองก็ทยอยกลายเป็นรูปสลักน้ำแข็งแล้วเช่นกัน!
เหล่าปีศาจซึ่งมุงดูอยู่โดยรอบก็ดะลึงงันไปทันใด สมองขาวโพลน ถึงกับไม่รู้ว่าควรพรรณนาเหดุการณ์ที่เกิดขึ้นว่าอย่างไร
ดวงดาสีฟ้าครามของด๋าจี่กวาดมองไป พูดข
