บทที่ 242: พายุกำลังมา!

การประลองแลกเปลี่ยนระหว่างสำนักสิ้นสุดลงแล้ว สำนักชางเต๋าแดนใต้ คว้าตำแหน่งชนะเลิศอีกครั้ง ยิ่งกว่านั้น ครั้งนี้ได้รางวัลที่หนึ่งนั้นมาจากสำนักชางเต่าหลักจง หยู ของรางวัลล ้าค่ากว่าครั้งก่อนๆ มาก ฉินเทียนหนานแสดงรอยยิ้มที่ดูสงบมาก แต่ที่จริง ใจของเขามีความสุขอย่างมาก ทั้งห้าคนชนะ ด้วยแรงกดดันที่รุนแรง พวกเขาเอาชนะสำนักสาขาอื่นๆ ทั้งหมด ฉินเทียนหนานได้รับความเคารพโดยธรรมชาติ และถูกดึงดูด โดยกองกำลังจำนวนมาก แม้แต่เจ้าสำนักหยาน ก็ได้สนทนากับฉินเทียนหนานเป็นการ ส่วนตัวในภายหลัง และสัญญาว่าจะให้ทรัพยากรเพิ่มเติมแก่สำนักชางเต๋าแดนใต้ สิ่งที่เขากำลังดูแลไม่ใช่สำนักชางเต๋าแดนใต้ แต่มองในแง่ดีเกี่ยวกับศาลาเฉาถัง ฉินเทียนหนานเองก็ตระหนักถึงจุดนี้ได้ ที่สำคัญ ก่อนที่หงหยิงจะจากไป ตระกูลหลี่ และนิกายโอสถได้แสดงออกว่า พวกเขาจะสนับสนุน การสร้างจักรวรรดิหยุนหวงขึ้นมาใหม่ ในขณะเดียวกัน พวกเขายังตกลงที่จะต่อสู้บนเส้นทางสวรรค์ ร่วมกับจักรวรรดิหยุนหวง! การประลองแลกเปลี่ยนระหว่างสำนักในครั้งนี้ เจ้าสำนักหยานเชิญกองกำลังจำนวนมากมาดู ความแข็งแกร่งของศิษย์ทั้งห้าแห่งศาลาเฉาถัง ถูกเปิดเผยอย่าง สมบูรณ์ในครั้งนี้ หลายกองกำลังที่แต่เดิมมีความลังเล และไม่สามารถตัดสินใจได้ ในตอนนี้ พวกเขาจินตนาการถึงอนาคตของศาลาเฉาถัง ดังนั้นหลายกองกำลังจึงเลือกเข้าร่วมจักรวรรดิหยุนหวง เดิมพันอนาคตกับศาลาเฉาถัง! ไม่ต้องสงสัยเลยว่า สิ่งนี้ทำให้การสร้างจักรวรรดิหยุนหวงขึ้นมา ใหม่นั้น ไม่สามารถหยุดยั้งได้ ผู้นำนิกายโอสถยิ้มและกล่าวว่า: “ฝ่าบาท โปรดบอกอาจารย์ ของท่านด้วย กับเรื่องก่อนหน้านี้” หงหยิงพยักหน้า หลังจากที่ปรมาจารย์นักปรุงยาจากไป เย่ชิวไป่ถาม: “ศิษย์น้อง หญิง เจ้าสัญญาอะไรไว้ เจ้าต้องการบอกท่านอาจารย์เกี่ยวเรื่อง อะไร?” หงหยิงยิ้มและกล่าวว่า “โอ้ ไม่มีอะไรหรอกศิษย์พี่ใหญ่” “เป็นเพียงการที่นิกายโอสถต้องการเข้าร่วมจักรวรรดิหยุนหวง ส่วนข้อแลกเปลี่ยนคือ ให้ท่านอาจารย์ไปที่นิกายโอสถ และให้ คำแนะนำแก่พวกเขา” “แน่นอน เพื่อป้องกันไม่ให้ท่านอาจารย์ตำหนิข้า ข้าจะบอกว่า มันเป็นเงื่อนไขที่ศิษย์พี่ใหญ่และ นิกายโอสถคุยกัน” หลังจากกล่าวจบ หงหยิงก็ออกเดินทางไปยังศาลาเฉาถัง มู่ว่านเอ๋อปิดปากและหัวเราะเยาะ “พี่ขายชิวไป่ เจ้าต้องระวังตัว ด้วยนะ” หลังจากกล่าวจบ นางเดินตามหงหยิง “พี่สาวหงหยิง รอข้า ด้วย!” เหลือเพียงเย่ชิวไป่ที่มีสีหน้างุนงงเท่านั้น อะไรกันวะ? ทำไมเจ้าถึงขายข้าอีกครั้งแล้ว? เขากำลังคิดว่า ท่านอาจารย์จะลงโทษเขาแบบไหนหลังจากรู้ ข่าว เย่ชิวไป่สั่นสะท้านไปทั้งตัวอย่างช่วยไม่ได้ รีบวิ่งไล่ตามเขา “ศิษย์น้องหญิง! เดี๋ยวก่อน เจ้าจะโทษข้าแบบนี้ไม่ได้นะ!” หนิงเฉินซิน เสี่ยวเฮย และซือเฉิงมองหน้ากัน พร้อมกับยิ้มแล้ว ตามไป คนกลุ่มหนึ่งออกเดินทางเพื่อกลับไปยังศาลาเฉาถัง … อีกด้านหนึ่ง ภูมิภาคตะวันตก ยอดเขาฝอซาน ในบรรดานักบวชพุทธะ วันนี้ ชายชราสองในหกคน เสียชีวิตในการต่อสู้ ชายชราที่เหลืออีกสี่คน ยืนอยู่หน้าห้องโถงบนยอดเขา “อมิตาภะ พวกเราสี่คนมีเรื่องสำคัญจะปรึกษาท่าน” เมื่อเสียงแผ่วลง ก็ไม่มีการตอบสนอง เงียบไปอีกหนึ่งวัน แต่ชายชราทั้งสี่ ยังคงยืนอยู่หน้าห้องโถง ราวกับกำลังรอคำตอบจากห้องโถง ในขณะนี้ เสียงทุ้มลึกดังออกมาจากห้องโถง “มีเรื่องอะไร?” ชายชราคนหนึ่งได้ยินคำตอบก็กล่าวทันที: “พระพุทธองค์ จักรพรรดินีหยุนหวงได้กลับชาติมาเกิดแล้ว และตอนนี้กำลังสร้าง จักรวรรดิหยุนหวงขึ้นมาใหม่” “เราหยุดไม่ได้แล้ว” เสียงของพระพุทธองค์ดังขึ้นอีกครั้ง “เขตแดนเบื้องบนมีมาตรการตอบโต้อะไรบ้างไหม?” “การเชื่อมต่อของเรากับเขตแดนเบื้องบนถูกตัดขาดเมื่อไม่กี่วัน ก่อน และเราก็ไม่สามารถติดต่อกับเขตแดนเบื้องบนได้อยู่ดี” “และหัวใจของเขตแดน จักรพรรดินีหยุนหวงก้เป็นผู้ได้รับไป เช่นกัน” “ติดต่อเขตแดนเบื้องบนไม่ได้?” เสียงของพระพุทธองค์ยังคงราบเรียบและกล่าวว่า: “เราเข้าใจ แล้ว” “เจ้ายังคงให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวของจักรพรรดินีหยุน หวง และในขณะเดียวกัน ก็รับสมัครกองกำลังที่เป็นกลางที่ยังไม่ได้ เข้าร่วมกับจักรวรรดิหยุนหวง” “เขาจะหาทางติดต่อเขตแดนเบื้องบน และแจ้งข้อมูลให้พวกเขา ทราบ” “จำไว้ เราต้องทำให้ดีที่สุด เพื่อหยุดยั้งการเติบโตของจักรวรรดิ หยุนหวง” “มิฉะนั้น แผนหมื่นปีของนิกายพุทธะจะสูญเปล่า!” “นอกจากนี้ เราจะลองหาวิธีส่งข้อความไปเขตแดนเบื้องบนดู ” กล่าวจบแล้ว เสียงของพระพุทธองค์ก็ไม่เปล่งออกมาอีกต่อไป ราวกับว่าไม่เคยปรากฏมาก่อน หลังจากที่ชายชราทั้งสี่ ได้รับคำสั่งสอนจากพระพุทธองค์แล้ว ก็พากันจากไป ณ ขณะนี้. ในห้องโถงใหญ่ มีแสงสีทองส่องไปทุกที่! ชายสวมชุดห่มคลุมสีทองนั่งขัดสมาธิอยู่บนฟูก ภายใต้แสงสีทองที่ส่องแสง ใบหน้าของเขา ไม่สามารถมองเห็น ได้ชัดเจน คนผู้นี้คือพระพุทธองค์ “ดูเหมือนว่าโลกแห่งความวุ่นวายครั้งใหญ่จะมาถึงแล้ว…” “นิกายพุทธะจะสำเร็จได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับขั้นตอนนี้” “เพื่ออนาคตของนิกายพุทธะ…” ชายคนนั้นกล่าวเบาๆ มองไปที่รูปปั้นพระพุทธองค์ทองคำที่อยู่ ตรงหน้าเขา มือข้างหนึ่งลูบไปที่กึ่งกลางคิ้ว ตรงหว่างคิ้วมีหยดเลือดไหลออกมา! หลังจากนั้นหยดเลือดก็ไหลออกมาอีกมาก ใบหน้าของชายคนนั้นซีดมาก! แม้แต่ลมปราณก็สดุด พระพุทธองค์ประคองร่างพลางเหยียดนิ้วออก ส่งแก่นโลหิตสีทองหยดนั้น ไปยังรูปปั้นพระพุทธองค์ทองคำ แก่นแท้โลหิตซึมเข้าไปในจุดสีแดงระหว่างคิ้วของรูปปั้นพระพุทธ องค์ทองคำ ทันใดนั้น! แสงสีทองเรืองรองรอบๆ รูปปั้น! ลำแสงสีทองก่อตัวขึ้นโดยมีรูปปั้นพระพุทธองคฺทองคำเป็น ศูนย์กลาง และพุ่งออกมาจากโดม! สูงขึ้นไปด้านบน! ลำแสงสีทองนี้พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว แต่ทันใดนั้น ลำแสงสีทองไม่สามารถสูงขึ้นไปได้อีก ในเส้นทางสวรรค์วันนี้ ค่ายกลแนวป้องกันที่หลู่ฉางเซินตั้งขึ้น มันปิดกั้นลำแสงสีทอง! ในห้องโถงใหญ่ ดวงตาของพระพุทธองค์หลี่ลงเล็กน้อย “แน่นอนว่ามีคนตั้งขบวนค่ายกลเอาไว้ ซึ่งทำให้ข่าวแพร่กระจาย ออกไปไม่ได้…” “อย่างไรก็ตาม มันเกี่ยวข้องกับอนาคตของนิกายพุทธะ เราต้อง ลองดู…” พระพุทธองค์กัดฟันเล็กน้อย ดึงเกร็ดโลหิตอีกอันออกมาจากหว่างคิ้ว หยดใส่รูปปั้นทองคำ! ออร่าปราณของลำแสงสีทองพุ่งสูงขึ้น! ลพแสงต้องการทะลวงผ่านแนวป้องกันนี้! ในช่วงเวลานี้. รอบๆ เส้นทางสวรรค์ มีต้นไม้มากมายรอต้อนรับอยู่! มันล็อคลำแสงสีทองนั้นไว้อย่างสมบูรณ์! ค่ายกลผนึกไม้ล้อมมังกร(เจี้ยนมู่คุนหลง)! ทันใดนั้นลำแสงสีทองก็ถูกบีบ เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่อึดใจ ลำแสงสีทองนี้ ถูกค่ายกลผนึกไม้ล้อมมังกรบดขยี้ทันที! กลายเป็นริ้วแสงสีทองกระจายอยู่ในเส้นทางสวรรค์นี้ ในเวลานี้ค่ายกลก็หายไป รูปแบบการป้องกันก็ถอนกำลังออกไปเช่นกัน ณ ขณะนี้ พระพุทธองค์ในห้องโถงก็กระอักเลือดออกมาเช่นกัน! เขาหายใจไม่ออก นั่งขัดสมาธิบนฟูกอย่างเร่งรีบ ขมวดคิ้วแน่น ระงับแรงต้านใน ร่างกายของเขา! “ค่ายกลนี้ของใครกัน!?” “ในเขตแดนนี้ ใครที่มีความสามารถในการจัดรูปแบบค่ายกล ระดับสูงเช่นนี้?” พระพุทธองค์ถอนหายใจเบาๆ และกล่าวอย่างเงียบๆ ว่า: “ข่าวนี้ ไม่สามารถแพร่ออกไปได้เลย เราได้แต่หวังว่ากองกำลังในเขตแดน เบื้องบน จะค้นพบความผิดปกตินี้เร็วๆ…” … ในขณะนี้ เขตแดนวิญญาณสวรรค์(เทียนหลิงเจี่ยหยู่) ณ นิกายวิญญาณสวรรค์(เทียนหลิงซ่ง) ผู้อาวุโสใหญ่นำข่าวกลับมา กงเจียงหาน ผู้นำนิกายได้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว สีหน้าของเขามืดมนมาก “มันต้องเป็นแบบแผนของชายผู้นั้นแน่นอน” “เขาจัดรูปแบบค่ายกลนี้ เพื่อต้องต้องการปกปิดบางสิ่งที่เกิดขึ้น ในเขตแดนเบื้องล่าง” “เราไม่สามารถรอได้อีกต่อไปแล้ว สิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไปหากเรา ช้าเกินไป” หลังจากกล่าวจบ กงเจียงหานก็มองไปที่ผู้อาวุโสใหญ่ และกล่าว ว่า “แจ้งผู้นำเผิงทันทีและเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง!” ผู้อาวุโสใหญ่ก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์เช่นกัน เขาพยักหน้า ก่อนที่เขาจะได้รักษาอาการบาดเจ็บ เขาก็รีบไป บอกนิกายอื่นทันที!