ในเวลานี้ ไป๋หลิงที่ปลอมตัวเรียบร้อยแล้ว ได้ลอบเข้ามาในเมืองอีกครั้ง
เป้าหมายของนางชัดเจน มุ่งตรงไปยังที่ตั้งของสำนักเหมันต์น้ำแข็ง
นางตั้งใจจะป่วนสำนักเหมันต์น้ำแข็งให้พังพินาศ
ทว่าในขณะที่นางมาถึงหน้าประตูทางเข้าสำนัก และกำลังคิดหาวิธีลอบเข้าไปอยู่นั้น
นางก็เหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มๆ หลายเงาที่อีกฟากหนึ่งของประตูเขากำลังง่วนทำอะไรบางอย่างอยู่
ไป๋หลิงขมวดคิ้ว เพราะ… เงานั้นดูคุ้นตาเหลือเกิน
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไป๋หลิงจึงค่อยๆ ย่องเข้าไปดูใกล้ๆ
เมื่อเห็นชัดเจน ไป๋หลิงถึงกับหน้าดำคร่ำเครียด
จะไม่ให้คุ้นได้ยังไง ก็ไอ้นักพรตซอมซ่อนั่นไม่ใช่หรือไง
เวลานี้ นักพรตซอมซ่อกำลังขุดดินอย่างขะมักเขม้น เสียงดัง ฮึบ ฮึบ
ผ่านไปครู่หนึ่ง นักพรตซอมซ่อถึงสังเกตเห็นไป๋หลิง เขาชะงักไปเล็กน้อย
จากนั้นก็ยิ้มแหยๆ แก้เก้อ อ้าว แม่หนู เจ้าก็มาด้วยเรอะ
ฮึ เจ้ามันหน้าด้านจริงๆ แม้แต่ของของผู้หญิงก็ยังหลอกเอาไปได้ ของอยู่ไหน ไป๋หลิงแบมือทวงของจากนักพรตซอมซ่อ
ขะ… ของอะไร นักพรตซอมซ่อแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
แล้วรีบเปลี่ยนเรื่องทันที แม่หนู เอางี้ไหม… เรามาร่วมมือกัน แบ่งกันหนึ่งเก้า เจ้าหนึ่งข้าเก้า ตกลงไหม
ได้ยินข้อเสนอของนักพร
