เป็นไปได้ไง เจ้าเห็นข้าเป็นคนแบบนั้นรึ ข้าแค่ทนเห็นการกระทำของสำนักเหมันต์น้ำแข็งไม่ได้ เลยอยากจะสั่งสอนพวกมันหน่อยก็แค่นั้น นักพรตซอมซ่อแก้ตัวด้วยถ้อยคำสวยหรูดูมีความยุติธรรม
ได้ยินดังนั้น ไป๋หลิงก็แค่นหัวเราะ เชื่อก็บ้าแล้ว
และแล้ว ภายใต้ความพยายามอย่างไม่ลดละของนักพรตซอมซ่อ
ไม่รู้ว่าขุดมานานแค่ไหน หรือลึกเท่าไหร่
ในความรู้สึกของไป๋หลิง น่าจะผ่านไปค่อนวันแล้ว
ในที่สุด เมื่อความมืดปกคลุม ทั้งสองก็ขุดทะลุไปโผล่ที่ไหนสักแห่ง
ต้องบอกว่า นักพรตซอมซ่อขุดทะลุต่างหาก
ไป๋หลิงแค่ยืนกอดอกดูเฉยๆ ตลอดงาน
เมื่อขึ้นมาบนพื้นดิน ไป๋หลิงก็ต้องยืนงง
นี่เจ้าพาขุดมาโผล่ที่ไหนเนี่ย ไป๋หลิงมองไปรอบๆ เห็นแต่หลุมศพขนาดมหึมาหลายแห่ง
แม้จะไม่เคยมาที่นี่ แต่ไป๋หลิงก็เคยอยู่ที่สำนักเหมันต์น้ำแข็งมาก่อน
อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่า ที่นี่ยังอยู่ในเขตสำนัก
พอนึกถึงความเป็นไปได้บางอย่าง ไป๋หลิงหน้าดำคร่ำเครียดทันที นี่เจ้าคงไม่ได้ขุดเข้ามาในสุสานบรรพชนของสำนักเหมันต์น้ำแข็งหรอกนะ
ไป๋หลิงนึกว่านักพรตซอมซ่อจะพาเจาะเข้าคลังสมบัติ
ที่ไหนได้ ดันพามาปล้นสุสาน ช่างชั่วช้าขาดคุณธรรมจริงๆ
ก็ใช่น่ะสิ ไม่มาที่นี่แล้วจะไปที่ไหน นักพร
