ตอนที่ 59 จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินผู้โชคร้าย
วาบๆๆ!
บนเขา ปราณปีศาจแผ่ขยายในแนวราบ ปีศาจทั้งเล็กใหญ่โอบล้อมขุนเขาลูกหนึ่งไว้ ค่อยๆ ขยับเข้าสู้ด้านในทีละน้อย
นอกจากนั้นแล้ว บนท้องนภาก็ยังมีปีศาจบินวนไปเวียนมาอยู่ไม่น้อย สายตากวาดมองยังผืนดินเบื้องล่าง
ในตำแหน่งสูงสุด เงามหึมาก็ปกคลุมทั่วผืนฟ้า บดบังแสงจันทรา ฉายเงามืดลงบนเขา
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินนัยน์ตาประกายวาบดั่งสายฟ้า มุมปากยกยิ้มกระหายเลือด
สายตาของเขาพลันแข็งกร้าว ส่งเสียงร้องคราหนึ่ง หัวเราะพิลึกพิลั่นเสียงดัง “หาเจ้าพบแล้ว!”
สองปีกกระพือทันใด ทั่งทั้งร่างโผพุ่งลงเบื้องล่างอย่างฉับไว!
น่าแปลกที่เป้าหมายของเขาคือซากต้นไม้แห้งเหี่ยว ต้นไม้ต้นนั้นถูกอัสนีบาตโจมตี ทั้งต้นตายสนิท แก่นกลางว่าง
เปล่า
จิ้งจอกหกหางหลบซ่อนอยู่ในนั้น ขดตัวเป็นก้อนกลม หางทั้งหกห่อหุ้มร่างของตนไว้แน่นหนา ราวกับเป็นลูกบอลสีขาวนุ่มนิ่ม มันกำลังซ่อนตัว ทั้งร่างสั่นเทิ้ม
มันทั้งหวาดผวาและสับสน
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ข้าไปทำอะไรให้ใครโกรธเคือง
มันทั้งอ่อนแอ น่าสงสาร ไร้หนทางสู้
ในตอนนั้นเอง เงาร่างอันใหญ่โตมโหฬารก็พุ่งลงมาจากฟ้าพร้อมรอยยิ้มเย็นยะเยือก ลงมาหยุดอยู่ไม่ไกลออกไป
จิ้งจอกหกหางสั่นเทิ้มไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย ขนบนร่างชี้ฟูขึ้นมา
“มีหกหางจริงด้วย!” จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินจับจ้องจิ้งจอกหกหางอย่างลิงโลดก หางคิ้วกระตุกวูบ!
ไม่ใช่สิ!
ไม่ได้มีเพียงแค่หกหาง
