ือดดาลเต็มทน เพื่อความสงบสุขจึงมิได้ไปหาเรื่อง
ใส่ตัว นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายกลับมาตามฆ่าถึงที่ นี่มันตั้งตัวเป็นศัตรูกับจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินชัดๆ
คิดว่าจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินอย่างข้าหาเรื่องง่ายอย่างนั้นหรือ
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินสีหน้าย่ำแย่ เอ่ยเสียงราบเรียบ “ปรมาจารย์เมิ่งจี น้ำบ่อไม่รุกล้ำลำน้ำ1 ท่านทำเช่นนี้
หมายความว่าอย่างไร”
“เจ้าย่อมมิได้ล่วงเกินข้า แต่เจ้าล่วงเกินผู้ที่ไม่ควรล่วงเกิน ข้าเพียงลงมือแทนปรมาจารย์” เหยาเมิ่งจีกล่าวเสียงราบเรียบ
ลงมือแทนผู้อื่น?
สรุปแล้วเป็นใครกัน ถึงกับทำให้ปรมาจารย์เมิ่งจีลงมือแทนได้ ต้องหน้าใหญ่เพียงใดกัน
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินขมวดคิ้วมุ่นครุ่นคิด ไฉนจึงไม่ยักนึกออกว่าตนไปล่วงเกินผู้ยิ่งใหญ่ท่านใดเข้า
“ปรมาจารย์เมิ่งจี ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดเป็นแน่”
“เหอะๆ ไม่เข้าใจผิดหรอก ข้ามาครานี้ก็เพื่อเอาชีวิตเจ้า เพื่อนำไปมอบให้ปรมาจารย์!” เหยาเมิ่งจีแค่นหัวเราะเย็นเยียบ สองมือแบมือออก ฉินโบราณลอยขึ้นเบื้องหน้า
ใบหน้าของจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินเคียดขึงทันใด คำรามเสียงทุ้มต่ำ “เจ้าจะสู้กับข้าให้ตายกันไปข้างเลยรึ”
“สู้ให้ตายกันไปข้าง? อย่างเจ้าน่ะหรือ” เหยาเมิ่งจีเหยียดยิ้มเดียดฉันท์ สองมือประคองฉิน จากนั้นจึงดีดอย่าง
รุนแรง
หวึ่ง!
ความว่างเปล่าคล้ายกับกระเพื่อมขึ้นเป็นชั้นๆ เสียงฉินกระแทกเข้ามาราวระลอกคลื่น
โฮกกก
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินคำรามลั่นเ
