ว!
เมื่อมามองสิ่งที่ปลูกที่หลังเรือน
เป็นเพียงผลไม้และผลิตผลการเกษตรแสนธรรมดา ทว่าลำพังการมองจากภายนอกก็มองออกแล้วว่าผลไม้และ
ผลผลิตการเกษตรนั้นไม่ธรรมดา!
‘มิน่าเล่า เติบโตในสภาพแวดล้อมซึ่งเปี่ยมไปด้วยทำนองมรรคา ต่อให้เป็นของสุดแสนจะธรรมดา ก็ยังกลายเป็นของวิเศษได้!’ ต๋าจี่แอบคิดในใจ
หลังเรือนนั้นกว้างขวาง ภูเขาหินโดยรอบวางตัวเป็นปราการธรรมชาติ ทำให้ยามเห็นครั้งแรกก็สัมผัสได้ถึงความโล่งโปร่งสบาย
นอกจากเพาะปลูกผลไม้และพืชผักหลากหลายชนิดแล้ว ยังมีพืชพรรณซึ่งเติบโตในโลกภายนอกอีกด้วย
ตรงกลางของด้านหลังเรือนยังมีสระน้ำสระหนึ่ง ผิวน้ำเรียบดุจกระจกสะท้อนแสงจากฟ้า กลายเป็นสีครามสดใส
เป็นโลกที่น่าพิศวงเหลือเกิน
ต๋าจี่รู้สึกประหนึ่งตนหลุดจากโลกที่เคยอยู่ มาอยู่บนแดนสวรรค์
ยิ่งไปกว่านั้น นางมองไปรอบด้าน ก็สัมผัสได้ว่าตนเองมองข้ามบางอย่างไป หลังเรือนนี้ย่อมไม่มีทางธรรมดา
สามัญ เพียงแต่สิ่งที่ตนพบเห็นนั้นเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งก็เท่านั้น
“ทิวทัศน์หลังเรือนข้าไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ” หลี่เนี่ยนฝานเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
ในใจของเขาออกจะหดหู่อยู่สักหน่อย ทุกครั้งที่มายังหลังเรือน ก็จะอดนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่ตนถูกระบบบีบค
