โกนยังพอว่า พอตะโกนปุ๊บ เหล่าผู้อาวุโสที่อยู่รอบข้างต่างพากันพูดไม่ออก
อวี้เซียนรีบวิ่งกลับมาที่ห้องพักของตน
ปัง
นางปิดประตูลงกลอนทันที ทรุดตัวลงนั่งบนเตียง สองมือเรียวประคองแก้มที่แดงระเรื่อ
ท่าทางในตอนนี้ ไม่ต่างอะไรกับสาวน้อยวัยใสที่เพิ่งมีความรัก
ท่านบรรพชนช่างไม่สำรวมเอาเสียเลย อวี้เซียนบ่นอุบ
ปากว่าตาขยิบ ร่างกายกลับซื่อตรง
อวี้เซียนลุกเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าหลังหนึ่งในห้อง
เมื่อเปิดออก ข้างในเต็มไปด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์มากมาย
ส่วนใหญ่มีรูปแบบคล้ายกับที่นางสวมใส่อยู่ แต่มีอยู่ชุดหนึ่งที่แขวนอยู่ลึกสุด ดูเหมือนจะแขวนไว้นานแล้ว
มันเป็นชุดกระโปรงสีแดงสด รูปแบบแตกต่างจากชุดอื่นอย่างสิ้นเชิง
ไม่รู้ว่าท่านผู้อาวุโสเย่จะชอบหรือเปล่า อวี้เซียนลูบคลำชุดสีแดงในมือ
คิดไปคิดมา นางตัดสินใจลองสวมดู
ครู่ต่อมา
เมื่อเห็นเงาตัวเองในกระจกทองแดง อวี้เซียนรู้สึกเขินอายเล็กน้อย
แต่แววตากลับฉายแววพึงพอใจ
อวี้เซียนในตอนนี้ ไม่ใช่เจ้าสำนักผู้เคร่งขรึมอีกต่อไป
แต่กลับดูเหมือนนางจิ้งจอกสาวพราวเสน่ห์ ชุดกระโปรงที่เน้นสัดส่วน เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนวับๆ แวมๆ ส่วนเว้าส่วนโค้งเด่นชัด
ถ้าออกไปข้างนอกสภาพนี้ รับรองว่าหนุ่มน้อ
