เสือยักษ์เห็นมนุษย์สองคนยังคุยกันไม่เลิก ไม่เห็นหัวมันแม้แต่นิดเดียว จะให้มันทนได้อย่างไร
โฮก
เสือยักษ์คำรามลั่น พุ่งเข้าใส่กู้เฉินและหลานหลิงอีกครั้ง
เมื่อเห็นพละกำลังมหาศาลที่พุ่งตรงเข้ามา
กู้เฉินและหลานหลิงรีบตั้งรับทันที
ครั้งนี้ ดูเหมือนเสือยักษ์จะรู้แล้วว่าถุงมือของกู้เฉินสามารถสร้างความเสียหายให้มันได้
ดังนั้น การโจมตีครั้งนี้ มันจึงไม่บุ่มบ่ามพุ่งชนตรงๆ แต่พยายามหลบหลีกหมัดของกู้เฉินทุกครั้ง
และนั่นเองที่ทำให้มันไม่สามารถแสดงพลังที่แท้จริงออกมาได้เต็มที่
ด้วยเหตุที่เสือยักษ์ออมมือ กู้เฉินและหลานหลิงจึงงัดทุกกระบวนท่าออกมาสู้ จนสามารถต่อกรกับมันได้อย่างสูสี
นี่มันปีศาจชัดๆ ผู้คนรอบข้างที่กำลังรับมือกับสัตว์อสูรตัวอื่น ต่างเหลือบมองกู้เฉินด้วยความตกตะลึง
ขั้นรวบรวมวิญญาณ สองคน สามารถต่อกรกับสัตว์อสูร ขั้นกายาบริสุทธิ์ ได้อย่างสูสี จะไม่ให้ตกใจได้อย่างไร
สมกับเป็นศิษย์ของท่านผู้อาวุโสเย่ แต่ทว่า ยัยหนูหลานหลิงผู้นั้น อวี้เซียนหรี่ตาลง
ในใจเริ่มมีความคิดอยากจะกำจัดหลานหลิงทิ้งเสีย
ตัดภาพมาอีกด้าน
เย่หนานคาบไม้จิ้มฟัน เดินนำหลิงหลงเข้าไปยังส่วนลึกสุดของเทือกเขา
ฝูงสัตว์อสูรต
