รไม่หยุด
เย่หนานยกมือขึ้นข้างหนึ่ง
คลื่นพลังวิญญาณมหาศาลรวมตัวกันบนท้องฟ้า
เกิดเป็นฝ่ามือปราณขนาดยักษ์ดุจขุนเขา
ตูม
ฝ่ามือยักษ์กดทับลงมา
ฝูงสัตว์อสูรที่ดาหน้าเข้ามา ไม่ว่าจะระดับไหน ล้วนแหลกสลายหายไปในพริบตา
เย่หนานปัดมือเบาๆ แล้วเอ่ยว่า ค่อยสงบหูสงบตาหน่อย
ภายในภูเขามีเส้นทางสลับซับซ้อน ทำเอาเย่หนานหน้ามืด
แม้แต่หลิงหลงยังเกาหัวแกรกๆ ด้วยความงุนงง
เพราะ เดินวนอยู่นาน สรุปว่ากลับมาที่เดิม
พี่หนาน หนูเวียนหัวไปหมดแล้ว หลิงหลงบ่นอุบ
แม่งเอ๊ย ไม่เดินแล้วโว้ย ทุบทิ้งแม่งเลยดีกว่า เย่หนานพาหลิงหลงเดินออกมาจากถ้ำ
มองดูภูเขายักษ์ตรงหน้า แล้วก้มมองมือตัวเอง เย่หนานลังเลเล็กน้อย
เพราะ เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าพลังของเขาตอนนี้ จะทุบภูเขาลูกนี้ให้แตกได้ไหม
ช่างหัวมัน ลองดูเดี๋ยวก็รู้ เย่หนานยกสองมือขึ้น
คราวนี้เย่หนานใส่เต็มเหนี่ยว
ไม่นาน ฝ่ามือปราณขนาดยักษ์สองข้างก็ปรากฏขึ้นขนาบข้างภูเขา
จากนั้น เย่หนานตบมือเข้าหากัน
ตูม
ภูเขาทั้งลูกสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
ฝ่ามือยักษ์บีบอัดเข้าหากันอย่างรุนแรง
เศษหินปลิวว่อน แผ่นดินสั่นไหว
ดูท่า ต้องออกแรงหน่อยแฮะ เย่หนานกัดฟันกรอด
รวบรวมพลังเฮือกสุดท้าย
ตูม
ภ