มาก
การข้ามระดับขั้นใหญ่ ไม่ใช่เรื่องที่ใครจะทำได้ง่ายๆ
เมื่อตั้งสติได้ อวี้เซียนรีบเข้าไปถามไถ่กู้เฉิน เจ้าไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรขอรับ กู้เฉินส่ายหน้า
เขาสลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้ง แล้วก้มลงไปแล่เนื้อส่วนดีๆ จากซากสัตว์อสูร
เขาไม่ลืมหรอกว่าอาจารย์ของเขาชอบกินของอร่อยแค่ไหน
โฮก
ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องก็ดังมาจากส่วนลึกของเทือกเขา
เสียงนั้นทำเอาทุกคนแก้วหูสะเทือน
นี่มัน สัตว์อสูร ขั้นกายาบริสุทธิ์ อวี้เซียนอุทานด้วยความตื่นตระหนก
ทำยังไงดี เราจะเข้าไปต่อไหม ข้ารู้สึกว่ามันอันตรายเกินไปแล้ว เย่ว์ซานเริ่มถอดใจ
แม้พวกเขาจะอยู่ ขั้นกายาบริสุทธิ์ แต่ ที่นี่ไม่ใช่ส่วนลึกที่สุดของเทือกเขาหมื่นอสูรเสียหน่อย ทำไมถึงมีสัตว์อสูรระดับนี้โผล่ออกมาได้
ยังไม่ทันขาดคำ
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
สัตว์อสูรขนาดต่างๆ นับสิบตัว ก็พุ่งเข้ามาล้อมกรอบพวกเขาไว้
เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนหน้าถอดสี
ดูท่าคงจะหนีไม่พ้นแล้วล่ะ เย่ว์ซานหน้าเครียด
ไม่ใช่ว่าสัตว์อสูรพวกนี้เก่งกาจอะไรมากนัก
แต่มันก็ไม่กระจอก ทุกตัวล้วนอยู่เหนือ ขั้นผสานแก่นแท้ ระดับห้าขึ้นไปทั้งนั้น
สำหรับระดับเจ้าสำนักอาจจะไม่เท่าไหร่ แต่สำหรับระดับผู้อาวุโส มันคือฝันร้าย
ผ