เมื่อเห็นเย่หนานเดินเข้ามาจะพยุงตนเอง อวี้เซียวจื่อไหนเลยจะกล้ารับ
เขารวบรวมแรงกายทั้งหมดรีบดีดตัวลุกขึ้นยืน แล้วโค้งคำนับเย่หนานจนตัวงอ ท่านผู้อาวุโส ผู้น้อยไม่เป็นอะไรขอรับ
แม้แต่อวี้เซียนที่อยู่ข้างๆ ก็รีบโค้งคำนับตาม
ในโลกผู้บำเพ็ญเพียร ผู้แข็งแกร่งคือผู้อาวุโส กฎข้อนี้แบ่งแยกชัดเจนยิ่งนัก
ทำไมจู่ๆ ถึงได้เกรงใจกันขนาดนี้ล่ะ เย่หนานทำหน้าไม่ถูก
มีเพียงหลิงหลงที่นั่งอ่านนิยายอยู่ไม่ไกลเท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่ง
เป็นผู้น้อยที่มีตาหามีแววไม่ บังอาจคิดตีตนเสมอท่าน หวังว่าท่านผู้อาวุโสจะโปรดอภัย อวี้เซียวจื่อก้มหัวต่ำลงไปอีก
ได้ยินคำพูดของอวี้เซียวจื่อ เย่หนานหน้าดำคร่ำเครียด เขาแค่ ขั้นกลั่นลมปราณ จะไปตีตนเสมออะไรกันเล่า
แต่ ในเมื่อเขาเป็นกรณีพิเศษ ก็เลยไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงอะไรมาก
พอเถอะ ต่อไปพวกเจ้าก็อย่าทำตัวแบบนี้เลย ทำตัวตามสบายเถอะ ไม่งั้น ข้าย้ายบ้านหนีจริงๆ ด้วย เย่หนานแกล้งตีหน้าขรึม
ได้ยินคำขู่ของเย่หนาน ทั้งอวี้เซียวจื่อและอวี้เซียนใจหายวาบ
ขอรับ ขอรับ ท่านผู้อาวุโสพูดถูก เป็นพวกเราที่มากพิธีเอง อวี้เซียวจื่อรีบยืดตัวตรง กลับมาทำท่าทางปกติทันที
เขากลัวเย่หนานจะหนีไปจริงๆ
