ณ สำนักอวี้หัว
ฮัดชิ้ว โอ๊ย ใครมันบ่นคิดถึงข้าอยู่ได้ทุกวี่ทุกวันนะ เย่หนานที่กำลังนอนอาบแดดอยู่บนเก้าอี้โยก ยกมือขึ้นถูจมูกที่คันยิบๆ
แม้จะเพิ่งมาอยู่ได้ไม่นาน แต่สองพี่น้องตระกูลเย่กลับใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
มีภูเขาเขียวขจี สายน้ำใสสะอาด และไม่มีใครมารบกวน
อวี้เซียนได้ออกคำสั่งเด็ดขาด ห้ามมิให้ผู้ใดเข้าใกล้ขุนเขาที่เย่หนานพำนักอยู่โดยพลการ
ส่วนกู้เฉินนั้น ออกไปฝึกฝนหาประสบการณ์อีกครั้ง เย่หนานไม่ได้ห้ามปราม ปล่อยให้ศิษย์รักไปตามวิถีของตน
ในขณะที่เย่หนานกำลังนอนอืดอยู่นั้น
แขกผู้ไม่ได้รับเชิญกลุ่มหนึ่งก็ได้มาเยือนสำนักอวี้หัว
ณ โถงตำหนักใหญ่ของสำนักอวี้หัว
เวลานี้สีหน้าของอวี้เซียนดูย่ำแย่ยิ่งนัก
ตระกูลฉู่ของพวกเจ้า ตามหาคนมาถึงที่นี่เชียวรึ ช่างน่าขบขันสิ้นดี อวี้เซียนเอ่ยกับชายชุดดำสองคนที่นั่งอยู่เบื้องล่าง
หนึ่งคือชายวัยกลางคน และอีกหนึ่งคือชายชรา
ท่านเจ้าสำนักอวี้ ตระกูลฉู่ของเราไม่ได้ต้องการจะเป็นศัตรูกับสำนักของท่าน เพียงแต่พวกเราสงสัยว่า คนที่พวกเรากำลังตามล่าตัว ได้แฝงตัวเข้ามาในสำนักอวี้หัว พวกเราเพียงต้องการหาตัวคนผู้นั้นให้พบเท่านั้น ชายวัยกลางคนชุดดำอธิบาย
อ้อ มั่นใจขนาด
