เมื่อได้ยินคำเชิญชวนของเจ้าสำนักทั้งสาม กู้เฉินก็ยิ้มเจื่อนๆ
แต่ เขาก็ยังตอบกลับอย่างจริงจังว่า เรียนท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย ข้ามีอาจารย์อยู่แล้ว ต้องขออภัยด้วยขอรับ
ได้ยินคำปฏิเสธ เจ้าสำนักทั้งสามต่างชะงักกึก
ใครกัน กล้ามาแย่งลูกศิษย์กับพวกข้า หานถานถามด้วยน้ำเสียงขุ่นมัว
กู้เฉินเงยหน้ามองไปทางหอคอยของสำนักอวี้หัว
เมื่อมองตามสายตาของกู้เฉิน เจ้าสำนักทั้งสามก็หันไปมองเช่นกัน
และแล้ว สีหน้าของพวกเขาก็ดูไม่ได้
มิน่าล่ะ ข้าก็ว่าทำไมอวี้เซียนถึงมาช้านัก ที่แท้ก็แอบมาชิงตัดหน้าพวกเราไปก่อนนี่เอง หานถานหน้าเขียวคล้ำ
ได้ยินวาจาของเจ้าสำนักทั้งสาม กู้เฉินถึงกับพูดไม่ออก
ความจริงเขาแค่มองไปที่เย่หนาน นึกไม่ถึงว่า จะทำให้เจ้าสำนักสำนักอื่นๆ เข้าใจผิด
แต่ กู้เฉินก็ไม่ได้แก้ต่างอะไร
กู้เฉินไม่สนใจเจ้าสำนักทั้งสาม เดินตรงดิ่งไปยังหอคอยของสำนักอวี้หัวทันที
เจ้าสำนักทั้งสามก็ไม่ยอมแพ้ รีบเดินตามไปติดๆ
เมื่อมาถึงหอคอย ทั้งสามคนต่างจ้องมองอวี้เซียนด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
ในจังหวะที่กู้เฉินกำลังจะทำความเคารพเย่หนาน
ฉินอู๋เต้าก็เอ่ยปากขึ้นก่อน เจ้าสำนักอวี้ พอจะยกพ่อหนุ่มคนนี้ให้สำนักข้าได้หรือไม่ เจ้าต้องการสิ่งแล
