ต่อให้ต้องเป็นวัวเป็นม้า นางก็เต็มใจ
วู้ววว บินนี่มันรู้สึกดีชะมัด เย่หนานที่นั่งอยู่บนหลังอินทรียักษ์ตื่นเต้นสุดขีด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้บินเลยนะ ถึงแม้จะเป็นการขี่นกก็เถอะ
แม้แต่หลิงหลง ก็ยังมองทิวทัศน์ภูเขาแม่น้ำเบื้องล่างด้วยความตื่นตาตื่นใจ
พี่หนาน เมื่อไหร่พวกเราจะเหาะได้เองบ้างจ๊ะ หลิงหลงถามด้วยความใคร่รู้
เอ่อ ของเจ้าน่ะอีกไม่นานคงทำได้ ส่วนพี่น่ะเหรอ คงยาก เย่หนานรู้สึกจุกในอก
เขาฝึกมาจนถึง ขั้นกลั่นลมปราณ สองหมื่นกว่าชั้นแล้ว อยากจะเหาะเหรอ ฝันไปเถอะ
แม่งเอ๊ย ไอ้ระบบเฮงซวย เย่หนานสบถในใจ
อินทรียักษ์บินด้วยความเร็วสูง ทว่าบินไปได้ไม่นาน ก็มีเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังขึ้น
โฮก
อินทรียักษ์ที่แบกเย่หนานอยู่พลันเกิดอาการตื่นตระหนก ควบคุมไม่อยู่
เฮ้ย เป็นอะไรไป อย่าดิ้นสิโว้ย ทั้งเย่หนานและหลิงหลงต่างตกใจ
แต่อินทรียักษ์มีหรือจะฟัง
เสียงคำรามเมื่อครู่ทำให้มันกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ
มันไม่ยอมบินต่อ แต่กลับหันหัวบินหนีกลับทางเดิม
เหวี่ยงเย่หนานและหลิงหลงตกลงมาจากหลังของมันทันที
หลิงหลง เกาะพี่ไว้แน่นๆ เย่หนานรีบคว้าตัวหลิงหลงมากอดไว้
ตูม
ร่างของทั้งคู่ร่วงหล่นจากความสูงหลาย
