มันของข้า หลานหลิงตะโกนก้อง
กู้เฉินยังคงเมินเฉย หันหลังเตรียมจะเดินจากไป
ข้าบอกให้วางลง หลานหลิงลุกขึ้นยืน
ฟู่ววว
เส้นผมของนางปลิวไสว ใบหน้าค่อยๆ ซีดเผือดลง
แต่กลิ่นอายพลังในร่างกลับพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังอันมหาศาลจากด้านหลัง
กู้เฉินก็ต้องตกใจอีกครั้ง
ตูม
พลังปราณระเบิดออกรอบทิศ กลิ่นอายของหลานหลิงพุ่งทะลุไปถึง ขั้นผสานแก่นแท้
เจ้าฝืนรีดเร้นพลังเพื่อเพิ่มระดับแบบนี้ ต้องแลกมาด้วยผลกระทบที่สาหัสสากรรจ์แน่ กู้เฉินขมวดคิ้วมองหลานหลิง
แล้วอย่างไร สำหรับพวกเจ้าอาจจะเป็นราคาที่ต้องจ่ายมหาศาล แต่ สำหรับข้ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ขอเพียงเจ้าวางสมุนไพรลง และยอมสวามิภักดิ์ต่อข้า เรื่องในวันนี้ ข้าจะถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น หลานหลิงยังคงกล่าวด้วยความหยิ่งทระนง
สมุนไพรนี้เดิมทีก็ไร้เจ้าของ จะมาบอกว่าเป็นของเจ้าได้อย่างไร อีกอย่าง อย่าคิดว่าแค่เพิ่มระดับเป็น ขั้นผสานแก่นแท้ แล้วข้าจะกลัวเจ้า กู้เฉินไม่มีท่าทีหวาดหวั่น
ฮึ ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ลองดู สิ้นเสียงหลานหลิง
ร่างของนางก็พุ่งเข้าประชิดกู้เฉินราวกับภูตพราย
นางซัดหมัดออกไปเต็มแรง
นางตั้งใจ
