กับทางเกาะเผิงไหล แต่พวกเขากลับไม่เคยเข้ามาข้องเกี่ยวกับการค้าของดินแดนทางใต้ ส่วนตระกูลหลิ่วนั้นแทบจะไม่เคยได้ยินมาก่อน
ตระกูลที่โดดเด่นที่สุดในช่วงหลายปีมานี้คือตระกูลกู้ และความกดดันที่ตระกูลกู้แบกรับอยู่ในตอนนี้ก็ย่อมต้องมากที่สุดเช่นเดียวกัน
ตระกูลนอกของชิงซานมิใช่คนนอก ยิ่งไปกว่านั้นคนที่มาก็มิใช่คนงานทั่วๆ ไป เวลานี้ผู้นำของแต่ละตระกูลต่างมากันพร้อมหน้าแล้ว ต่อให้เป็นคนที่มีตำแหน่งต่ำที่สุดก็ยังเป็นก้งเฟิ่ง[1]รุ่นที่สาม ดังนั้นทุกคนต่างรู้จักกัน เพียงแต่บรรยากาศในตอนนี้ตึงเครียดเช่นนี้ ภายในโถงที่เงียบสงัดไม่มีเสียงทักทายใดๆ มีแค่เพียงเสียงพูดคุยเบาๆ ที่ดังขึ้นมาเป็นบางครั้งเท่านั้น
“ผู้นั้นคือหม่าซื่อเซียงแห่งเฉิงเซียงหรือ? ตระกูลหม่าไม่ใช่ว่าจบสิ้นไปแล้วหรือ?”
“คนยังไม่ตาย ก็ยังไม่อาจเรียกได้ว่าจบสิ้น….อันที่จริงอาจารย์เซียนหม่าหวาเป็นมันสมองของยอดเขาเหลี่ยงว่าง สถานะมิได้ต่ำต้อย ท่านไม่เห็นหรือว่าคนของทางตระกูลเจี่ยนต่างออกมาจากเขาแล้ว? อาจารย์เซียนเจี่ยนเองก็ออกมาจากคุกกระบี่แล้ว ได้ยินว่าเขาได้รับความชื่นชมจากเจ้าแห่งยอดเขาอวิ๋นสิงอย่างมากทีเดียว”
“แม่น้ำจั๋วไหลมาสามพันปียังเปลี่ยนท
