้สำนักชิงซานมีปีศาจเป็นเจ้าสำนักจนกลายเป็นที่ขายหน้ารุ่นแล้วรุ่นเล่า
เมื่อไม่สะดวกที่จะกล่าวโทษฟางจิ่งเทียน เช่นนั้นไท่หลูก็สามารถพูดได้ จิ๋งจิ่วก็จะหลีกหนีจากข้อสงสัยว่าเป็นปีศาจไม่พ้น
จะแก้ไขสถานการณ์ในตอนนี้อย่างไร?
นางมองพื้นหินที่อยู่บนผาด้วยสีหน้าเรียบเฉย คิดในใจอย่างเงียบๆ ว่ามีแต่ต้องให้คนแก่ผู้นี้ตายไปซะ
ตาย ก็พิสูจน์อะไรไม่ได้
ตอนนี้ศิษย์สำนักชิงซานหลายคนได้เชื่อคำพูดของฟางจิ่งเทียนแล้ว คิดว่าจิ๋งจิ่วนั้นเป็นปีศาจกระบี่จริงๆ
อย่าว่าแต่ศิษย์และผู้อาวุโสของยอดเขาซีไหล หรือว่าศิษย์ของยอดเขาเหลี่ยงว่างอย่างกู้หานเลย กระทั่วกั้วหนานซานเองก็ยังเริ่มดูเอนเอียงอย่างเห็นได้ชัด
ในเวลาที่สำคัญเช่นนี้ ไม่มีใครที่จะลงมือกับไท่หลู ต่อให้เป็นจัวหรูซุ่ยที่กินหม้อไฟของยอดเขาเสินม่อไปสองมื้อก็ตาม
ในฐานะที่เป็นกฎแห่งกระบี่ของชิงซาน หยวนฉีจิงเองก็ไม่มีทางที่จะลงมือสังหารไท่หลูในเวลาที่สำคัญแบบนี้ จนกลายเป็นจุดอ่อนให้คนอื่นใช้เล่นงานตัวเองได้
จิ๋งจิ่วเองก็ไม่มีทางลงมือ เพราะในสายตาคนอื่น นั่นคือการฆ่าคนปิดปาก
อย่างนั้นตัวเองก็ต้องเป็นคนจัดการเอง แต่ปัญหาก็คือตอนนี้นางอยู่ในสภาวะขั้นคเนจรระดับสู
