ณ แดนทักษิณ เมืองเผิงเฉิง
ระบบ เช็กอิน
เบื้องหน้าโรงเตี๊ยมที่ตกแต่งไว้อย่างเรียบหรูทว่าเปี่ยมรสนิยม บุรุษหนุ่มรูปงามในอาภรณ์สีขาวสะอาดตานอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้โยก สีหน้าของเขาดูตายด้านไร้ความรู้สึกขณะเอ่ยถ้อยคำเดิมๆ ออกมาอย่างซ้ำซาก
[ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์เช็กอินสำเร็จ ของรางวัลถูกจัดส่งแล้ว]
เฮ้อ ไอ้ระบบเฮงซวย นี่ข้าทะลุมิติมาอยู่ที่โลกนี้ตั้งสามปีแล้วนะ วันๆ ก็ให้แต่พวกตำราเคล็ดวิชาบ้าบออะไรพวกนี้อยู่นั่นแหละ ไหนล่ะลูกศิษย์ที่แกคุยโวไว้น่ะ เย่หนานบ่นอุบอย่างจนใจ
ทว่า ก็เป็นดังเช่นเคยที่ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใดๆ
ถูกต้องแล้ว เย่หนานคือผู้ที่ข้ามภพจากดาวโลกมายังโลกผู้บำเพ็ญเพียรแห่งนี้
พริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยไปถึงสามปี
ด้วยความเพียรพยายามอันน้อยนิดของตน ในที่สุดเขาก็สามารถซื้อเรือนสี่ประสานที่ดูดีมีระดับในเมืองมนุษย์เล็กๆ แห่งนี้ได้สำเร็จ และเพื่อปากท้อง เขาจึงตัดสินใจเปิดโรงเตี๊ยมขึ้นมา
นับแต่นั้นเป็นต้นมา เขาก็ไม่เคยก้าวเท้าออกจากเมืองเผิงเฉิงอีกเลย
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ชีวิตของเขาก็นับว่าสุขสบายดี ส่วนรางวัลที่ระบบมอบให้นั้น เย่หนานไม่ได้มีความสนใจแม้แต่น้อย และไร้ซึ่งความตื่นเต้นในฐานะผู้ข้าม
