กลายเป็นหยดหมึกที่ถูกสะบัดออกมาจากในพู่กัน กระเด็นถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระแทกเข้ากับหน้าผาที่สูงชันอย่างรุนแรง
แรงสั่นสะเทือนที่น่าหวาดกลัวเคลื่อนตัวจากหน้าผามาถึงพื้น ก่อนจะลามมาถึงลำธาร
น้ำในลำธารสาดกระเซ็นขึ้นมา น้ำวนที่ยังไม่สลายหายไปสายนั้นขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมไม่น้อย ใบไม้สีเขียวที่โปรยปลิวอยู่เต็มท้องฟ้าบินออกไปเหมือนลูกธนูอันแหลมคม
ศิษย์สำนักคุนหลุนเหล่านั้นพากันหลบหนี ดูทะลักทุเลเป็นอย่างมาก
เฉินเหวินบินออกมาจากในหน้าผา ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าขาวซีด บนเสื้อผ้าคล้ายมองเห็นรอยเลือด ยิ่งดูกระเซอะกระเซิง เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส
เขาจ้องมองหลิ่วสือซุ่ย ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความโกรธเกรี้ยว กล่าวตะคอกเสียงดังว่า “หรือว่านั้นคือพู่กันครองเมือง! เป็นไปได้อย่างไร!”
พู่กันครองเมืองเป็นของวิเศษประจำเรือนอี้เหมา มีชื่อเสียงเทียบเคียงกับของวิเศษที่เหลืออีกสามชิ้นอย่างจานฝนหมึกหางมังกร เป็นของวิเศษระดับสูงของโลกนี้ ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นบน นโลกนี้เป็นเวลาหลายปีแล้ว
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าปู้ชิวเซียวจะเอาของวิเศษที่ล้ำค่าเช่นนี้มอบให้แก่ศิษย์พี่เพิ่งจะเข้ามาในสำนักไม่นานอย่างหลิ่วสือซุ่ย!
หลิ่วสื