เกราะ ระเบิดประกายความบ้าคลั่งที่แทบจะฉีกกระชากมิติออกมา!
ผู้แทนแห่งห้วงลึก
มนุษย์คนหนึ่งเนี่ยนะ
เอาอะไรมาวัด!
แต่เขาไม่กล้าชักช้า รีบตอบรับทันที ขอรับ น้อมรับบัญชาแห่งพระเจ้า
เขารออย่างสงบอยู่นาน จนแน่ใจว่ากลิ่นอายของจ้าวแห่งห้วงลึกหายไปจนหมดสิ้น
ในที่สุด อวี้ไห่ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน
วินาทีนั้น ความนอบน้อมและความศรัทธาจอมปลอมที่เขาสวมใส่ไว้ มลายหายไปจนหมดสิ้น!
แทนที่ด้วยความโกรธเกรี้ยว ความอิจฉาริษยาที่ปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด และจิตสังหารที่เย็นยะเยือกถึงขีดสุด!
หึๆ…
หึๆๆๆ…
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังก้องไปทั่ววิหาร
ทำให้กลุ่มหมอกวิญญาณที่ประดับอยู่บนเพดานสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
เพื่อคำทำนายที่เลื่อนลอย…
ก็จะยกห้วงลึกทั้งมวล… ใส่พานถวายให้มนุษย์คนหนึ่งงั้นรึ
แล้วข้าล่ะ
การรวบรวมแผ่นดินที่ข้าต้องสังหารสี่ขุนพลใหญ่ด้วยมือตัวเอง แลกมาด้วยกองกระดูกและเลือดเนื้อนับไม่ถ้วน… มันมีความหมายอะไร
ทำดีแทบตาย สุดท้ายยกให้คนอื่นงั้นรึ
เสียงหัวเราะของอวี้ไห่หยุดลงกะทันหัน
เขาหันขวับ ร่างกายมหึมาทอดเงาทะมึนดุจเทพมาร
เขาออกคำสั่งไปยังภายนอกวิหาร ด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเด็ดขาด
ถ่ายทอดคำสั่งถึงดยุคห้วงลึก โยวเ
