งสายตาและความสามารถในการคิดคำนวณที่แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง
แต่สำหรับตัวเขาที่เมื่อก่อนมักจะฆ่าเวลาด้วยการเล่นกองทรายแล้ว นี่ถือเรื่องที่ง่ายดายเป็นอย่างมาก
เศษหินเหล่านั้นค่อยๆ ฟื้นคืนสู่สภาพเดิมก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะเป็นชั้นของหินหรือว่าสีก็ล้วนแต่ชัดเจนเป็นอย่างมาก มีเพียงตรงกลางที่มีรูโหว่เพิ่มขึ้นมารูหนึ่ง
มีคนเอากระดูกของชางหลงไปท่อนหนึ่ง
ของแบบนั้นนอกจากเอาไว้ใช้ต้มน้ำแกงแล้ว มันยังมีประโยชน์อะไรอีก?
จิ๋งจิ่วไม่เข้าใจ
……
……
ไม่รู้ว่าเพื่อจะคิดปัญหานี้ให้เข้าใจ หรือเป็นเพราะเหตุผลอื่น จิ๋งจิ่วจึงยังพักอยู่ที่เมืองเจาเกอต่อ
เห็นเห็นอยู่ว่าในคืนนั้นเขารีบร้อนจะให้กู้ชิงกลับไปยังสำนัก
เขาไปสวนของตระกูลเจ้า นอนอยู่บนเรือลำเล็กที่ลอยอยู่บนทะเลสาบ มองดูก้อนเมฆและสายฝนที่อยู่บนท้องฟ้า พริบตาก็เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง
คนที่รู้ว่าเขาอยู่เมืองเจาเกอมีจำนวนเยอะขึ้นเรื่อยๆ สายตาจำนวนมากต่างจับจ้องมาที่นี่
เรื่องของสำนักเสวียนหลิงได้ยุติลงแล้ว หลายคนต่างคาดเดาได้แล้วว่าผู้อาวุโสและเต๋อยวนเฉวียนที่ตายไปอย่างน่าประหลาดเหล่านั้นจะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเขาอย่างแน่นอน
สุดท้ายเหอจานก็ไม่สามารถแย่งชิงเอาควา
