ในช่วงเวลาหลายวันหลังจากนั้น บรรยากาศริมทะเลสาบหลีหมิงยิ่งตึงเครียด เหล่าลูกศิษย์ของสำนักเสวียนหลิงยิ่งเพิ่มความระมัดระวัง แต่ก็ยังไม่สามารถหยุดการสังหารได้
ไม่ว่าจะในเรือนพัก หรือว่าบนเกาะที่อยู่ในทะเลสาบ ทุกที่ล้วนแต่มีคนตาย ยิ่งไปกว่านั้นคนที่ตายล้วนแต่เป็นคนสำคัญในสำนักเสวียนหลิง
สมณะแก่มองดูจิ๋งจิ่วพลางถอนใจไม่หยุด
ต่อให้สมณะหนุ่มจะไร้เดียงสาเพียงใด แต่ในเวลานี้เขาก็เข้าใจแล้ว เพียงแต่เขาไม่เข้าใจ หลายวันนี้เห็นๆ อยู่ว่าจิ๋งจิ่วไม่ได้ออกไปไหน แล้วเขาทำได้อย่างไร
สีหน้าของจิ๋งจิ่วค่อนข้างขาวซีด เขาเดินกลับไปในห้องเพื่อทำสมาธิพักผ่อน
อาต้ารู้ว่าเขาใช้ปราณกระบี่ไปเป็นจำนวนมาก รู้สึกสงสาร จึงไม่ได้ปีนขึ้นบนนอนบนหัวของเขา
สมณะหนุ่มมองดูประตูที่ปิดอยู่บานนั้น ก่อนจะกล่าวด้วยใบหน้ากลุ้มใจว่า “อาจารย์ พวกเราถือว่าช่วยคนร้ายหรือเปล่าขอรับ?”
……
……
ข่ายพลังทำงาน ทะเลสาบหลีหมิงถูกปิด ทุกคนต่างรู้ว่ามือสังหารที่น่ากลัวผู้นั้นไม่มีทางมาจากด้านนอก หากแต่แอบซ่อนตัวอยู่ในแขกเหรื่อที่มาร่วมงานชุมนุม
แต่ปัญหาก็คือมือสังหารผู้นั้นร้ายกาจเกินไป ไม่เพียงแต่จะไม่มีใครมองเห็นเงาร่างของเขา แต่กระทั่งร่องรอยก็ไม่เหลื
