ก กระทั่งหลิวอาต้าก็ไม่รู้
บนโลกนอกจากยอดเขาเทียนกวงแล้วก็ไม่มีที่ไหนที่สามารถมองเห็นยอดเขาซ่อนเร้นได้อีก มิได้เป็นเพราะก้อนเมฆที่ปกคลุมยอดเขาเหล่านั้น หากแต่เป็นเพราะข่ายกระบี่ชิงซาน
ในตอนที่เดินผ่านภูเขาลูกหนึ่ง จิ๋งจิ่วเหลือบมองไป
ฟางจิ่งเทียนเก็บตัวอยู่ที่นี่
ผ่านไปไม่นาน จิ๋งจิ่วก็มาถึงหน้าภูเขาลูกขึ้น เขาเหยียบเมฆลอยขึ้นไป หาถ้ำแห่งนั้นจนพบ มองดูอัญมณีสีเขียวที่อยู่บนหน้าผา ก่อนจะผลักประตูเดินเข้าไป
ถงเหยียนเงยหน้าขึ้นมา ดูคล้ายแปลกใจ
หากคิดจะเอาคนมาซ่อนไว้ที่ชิงซาน ไม่ให้สำนักจงโจวรู้ข่าวแม้แต่นิดเดียว สถานที่ที่ดีที่สุดย่อมต้องเป็นยอดเขาซ่อนเร้น
จิ๋งจิ่วกล่าวถามว่า “เจ้ามีอะไรมาให้ข้า?”
ถงเหยียนวางเม็ดหมากล้อมที่อยู่ในมือลง กล่าวว่า “ข้าไม่เข้าใจความหมายของเจ้า”
จะมาเข้ากับชิงซานย่อมต้องมีสิ่งตอบแทน น่าจะเหมือนกับหนังสือรับรองสถานะความเป็นสมาชิกทำนองนั้น แต่คันฉ่องฟ้ากระจ่างยังไม่พอหรือ?
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าต้องการกระบี่พรหมจรรย์”
