บนโลกมักจะมีภาพแบบนี้ให้เห็นเสมอ
ขุนนางทรยศบางคนถือตราลัญจกรไปหาอ๋องบางคน บอกว่าสวรรค์ประทานโอกาสมาให้ หากไม่รับเอาไว้จะต้องถูกลงโทษ
โจรบางคนบอกกับพี่ใหญ่ของตนเองว่าท่านลองดูแม่นางที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของถนนคนนั้นสิ ใบหน้างดงามดุจดั่งบุปผา
คนว่างงานบางคนกล่าวกับหัวหน้าของตัวเองว่า ได้ยินว่าในเรือนหลังหนึ่งมีฉากกั้นที่ทำจากหยก ล้ำค่าเป็นอย่างมาก
คนเหล่านั้นล้วนแต่เป็นคนเลว เรื่องที่ทำก็ล้วนแต่เป็นเรื่องที่ไม่ดี
ถงเหยียนไม่ใช่คนที่มีใบหน้างดงาม แต่ก็เป็นศิษย์ที่มีอนาคตไกลที่สุดของสำนักจงโจว เหตุใดคืนนี้ถึงทำเรื่องแบบนี้? และสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นก็คือหลิ่วฉือซึ่งเป็นเจ้าสำนักช ชิงซานไม่เพียงแต่จะไม่กล่าวสั่งสอนเขา แต่กลับยังครุ่นคิดถึงสิ่งที่เขาพูดอย่างจริงจัง จากนั้นกล่าวว่า “ถ้าคำนวนจากเวลาแล้ว เวลานี้เรือเมฆคงจะเข้าไปที่จงโจวแล้ว ไม่สะดวกกระมัง ง?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เพิ่งถึง”
เห็นได้ชัดว่าหลังจากที่ฟังคำพูดของถงเหยียน เขาเองก็ทำการคาดการณ์ด้วยเช่นกัน
ในตอนที่ออกมาจากทะเลตะวั
