นักพรตไท่ผิงหนีไปแล้ว
ทว่าบรรยากาศบนทะเลตะวันตกกลับยิ่งตึงเครียด
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตจากแต่ละสำนักต่างมองดูเหล่าผู้อาวุโสและลูกศิษย์ของสำนักชิงซาน ในดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกโกรธเกรี้ยวและตกตะลึง
ส่วนผู้อาวุโสและเหล่าลูกศิษย์ของสำนักชิงซานต่างจ้องมองไปยังเรือเมฆของสำนักจงโจว สายตาที่ดุร้ายเกรี้ยวกราดต่างมองไปยังถงเหยียน
จิ๋งจิ่วเองก็มองดูถงเหยียน
เรือกระบี่ของชิงซานสิบกว่าลำ ผู้ฝึกกระบี่ของชิงซานเกือบพันคน แต่ถงเหยียนกลับรับรู้ถึงสายตาของจิ๋งจิ่วได้อย่างชัดเจน เขางุนงงเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าทักทาย
“ถงเหยียนแสร้งทำเป็นทรยศสำนัก แบกรับความอัปยศและภาระอันหนักอึ้งมาเป็นเวลาหลายปี จนในที่สุดก็ได้รับความเชื่อใจจากเจี้ยนซีไหลและเข้ามายังที่นี่ได้ ก่อนจะหาหลักฐานที่นักพรตไ ไท่ผิงร่วมมือกับสำนักกระบี่ซีไห่จนพบ ยอมสูญเสียยันต์เซียนไปแผ่นหนึ่งเพื่อที่จะกำจัดมารชั่วผู้นี้ ทว่าสำนักชิงซานของพวกท่านไม่เพียงแต่จะไม่รู้สึกขอบคุณ กลับยังหันกระบี่ใส ส่เขา นี่พวกท่านคิดจะทำอะไรกันแน่?”
นักพรตไป๋ยื
