โลกที่อยู่ในคันฉ่องฟ้ากระจ่างตื่นขึ้นมา กลับมาคึกคักอีกครั้ง
ชาวบ้านที่หลับใหลมาเป็นเวลานานเหล่านั้นไม่รู้ว่าที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้น พวกเขายังคิดว่าตัวเองเพียงแค่หลับไปตื่นหนึ่งเท่านั้น
คุณชายใหญ่ตระกูลจางที่ตื่นอยู่คนเดียวในตอนที่ทุกคนหลับใหลกันอยู่รู้สึกไม่ชินกับเหตุการณ์นี้ แต่เขาก็รู้ว่าตนเองไม่สามารถพูดอะไรได้ รู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก เขาจึงย้ายไปส สงบจิตใจอยู่ที่อารามเต๋าแห่งหนึ่ง ลูกหลานที่อยู่ในบ้านและเหล่าเจ้าหน้าที่ภายในอำเภอมาขอร้องอยู่หลายวันก็ไม่ยอมย้ายกลับไป
ในเช้าวันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมา เดินไปยังริมหน้าต่างแล้วมองไปยังเบื้องล่างหน้าผา ภายในใจคิดถึงปลาไนที่พูดได้ตัวนั้น จู่ๆ หนังตาพลันถูกไฟลามเลีย
สิ่งที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของเขามิใช่เปลวไฟ หากแต่เป็นก้อนเมฆที่กำลังลุกไหม้
แสงอาทิตย์ยามเช้าปรากฏขึ้นในท้องฟ้า ดูสว่างเจิดจ้ากว่าเวลาปกติไม่รู้กี่เท่า ภายในคล้ายแอบซ่อนแสงสว่างและความร้อนเอาไว้จำนวนนับไม่ถ้วน เหมือนพร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ
เมื่อเห็นภาพนี้ คุณชายใหญ่ตระกูลจางรู้สึกแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก ภายในใจรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาโ
