ว่างของลำแสงเซียน สีหน้าของอินซานยิ่งขาวซีดขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบจะโปร่งใส
มือของเขาเองก็โปร่งใสขึ้นมา ไม่รู้ว่าร่างกายที่อยู่ใต้เสื้อผ้าจะเป็นเช่นนี้ด้วยหรือเปล่า
ภายในห้องหินมีลมกระโชกขึ้นมา พุ่งผ่านขลุ่ยกระดูกแท่งนั้น เกิดเป็นเสียงหวีดหวิวขึ้นมา ฟังดูคล้ายเสียงร่ำไห้ของผี
เสียงหวึ่งเบาๆ ดังขึ้น ลำแสงเซียนตกกระทบลงบนร่างกายเขา เสื้อผ้าฉีกขาดเป็นชิ้นๆ โบยบินคล้ายผีเสื้อ จากนั้นสลายหายไป
อินซานมิได้สลายหายไปเหมือนดั่งผีเสื้อ เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม
ไม่รู้ว่าเขาใช้พลังอะไร ลำแสงเซียนสายนั้นถึงทะลุผ่านร่างกายของเขาไป!
ลำแสงเซียนตกกระทบลงบนผนังในห้องหิน เพียงพริบตาก็หลอมละลายจนกลายเป็นรูขนาดใหญ่ จากนั้นสาดกระจายพลังออกมาสายหนึ่ง
ท่ามกลางเสียงที่ดังกัมปนาท ห้องหินพังถล่มลงมา เพดานหินที่อยู่ด้านบนถูกเปิดออก เผยให้เห็นท้องฟ้าที่มีเมฆดำปกคลุม
……
……
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตของแต่ละสำนักล้อมเกาะเซ่าหมิงเอาไว้ แต่ละคนต่างมองดูเรือกระบี่ของชิงซานบินลงไปบนเกาะเซ่าหมิงด้วยอารมณ์ที่แตกต่างกันออกไป
ภูเขาที่ถูกตัดจนราบเรียบบนเกาะเซ่าหมิงแห่งนั้นพลันระเบิดออก!”
ลำแสงเซียนสายหนึ่งพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า!
เศษหินและ
