ั่นคือลำแสงเซียน ถึงแม้จะแค่เฉียดผ่านเบาๆ แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะสามารถแบกรับได้
ยิ่งไปกว่านั้นยันต์เซียนที่สำนักจงโจวเตรียมเอาไว้สำหรับเขาแผ่นนี้ย่อมไม่ได้มีพลังแค่เพียงเท่านี้แน่นอน การสังหารที่แท้จริงมันอยู่หลังจากนั้น
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินเตรียมจะพาอินซานหนีไป ทันใดนั้นเขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนจะส่งเสียงร้องประหลาดออกมา จากนั้นหมุนตัวหนีไป เพียงพริบตาก็พุ่งออกไปไกลหลายร้อยจ้าง
หลังจากลำแสงเซียนสายนั้นพุ่งออกไปจากเกาะเซ่าหมิง มันก็ไม่ได้สลายหายไป แล้วก็มิได้เบาบางลง หากแต่พุ่งเข้าไปในเมฆดำที่ปกคลุมอยู่ทั่วท้องฟ้า
เหนือเมฆดำขึ้นไปคือดินแดนแห่งความว่างเปล่า เหนือดินแดนแห่งความว่างเปล่าขึ้นไปคือดินแดนอัศนี วังวนสายฟ้าที่อยู่บนนั้นเป็นเหมือนดวงตาประหลาดที่มีสีสันต่างๆ จำนวนนับไม่ถ้วนที่ กำลังจ้องมองดูทุกสรรพสิ่งบนโลกมนุษย์
ลำแสงเซียนสายนั้นเป็นเหมือนเพลิงสวรรค์ที่จุดให้ความโกรธภายในดวงตาเหล่านั้นลุกไหม้ขึ้นมา
เมฆดำปั่นป่วน สายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนแลบแปลบปลาบไปมาอยู่ด้านใน!
ท่ามกลางเสียงฟ้าคำรามที่ดังสนั่น สายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งตกลงมายังพื
