เปลี่ยนเป็นเส้นสีสันต่างๆ ที่เคลื่อนที่ผ่านไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว
เขาคล้ายรู้สึกได้ว่ากระทั่งกระบี่มิคำนึงก็ยังไม่เร็วเท่าตัวเขาในตอนนี้
นี่มิใช่การคำนวณและการวิเคราะห์ที่ถูกต้องแม่นยำเท่าไรนัก เพราะตัวเขาในเวลานี้ได้เข้าสู่สภาวะที่เหมือนไม่ใช่ตัวเองไปแล้ว ใจแห่งเต๋าว่างเปล่าแต่ก็มีความสับสนวุ่นวาย
ที่น่าแปลกก็คือตัวเขาที่อยู่ในสภาวะแบบนี้กลับมองเห็นสภาพที่แท้จริงของสิ่งที่อยู่ในเส้นสีเหล่านั้นได้
เส้นสีเขียวเหล่านั้นน่าจะเป็นป่าเขาสีเขียว เส้นสีแดงน่าจะเป็นกำแพงของสำนักฌานเป่าทง แล้วก็มีหม้อไฟของเมืองอี้โจว
บางครั้งก็จะมีรอยสีขาวเป็นดวงๆ ปรากฏขึ้นมา นั่นอาจจะเป็นหม้อยวนยางที่แทบจะไม่ค่อยได้เห็นในเมืองอี้โจว
จากนั้นเขาก็มองเห็นสีน้ำเงินแถบหนึ่ง
ทุกที่ล้วนแต่เป็นสีน้ำเงิน
ทะเลและท้องฟ้าเป็นสีเดียวกัน
……
……
ทะเลตะวันตกและท้องฟ้าเป็นสีเดียวกัน
หลิ่วฉือยืนอยู่ระหว่างท้องฟ้ากับทะเล มือซ้ายกุมปลอกกระบี่แบกสวรรค์ มือขวาชักกระบี่ที่มองไม่เห็นเล่มนั้น
หลังจากเสียงกระบี่นั้นดังขึ้น มันก็ดังขึ้นไม่หยุด ส่งเสียงเสียดสีที่ดังต่อเนื่องคล้ายไม่มีวันหยุด
แล้วก็ไม่รู้ว่านี่เป็นเสียงกระบี่กลับเข้าปลอกหรือว่าออกจา
